Een goed gesprek met -yoga als levenshouding

Bewegen is belangrijk voor je gezondheid

Vandaag had ik, als gebruiker van Juice Plus, yoga in buitenplaats Vaeshartelt. Beide facetten hebben onmiskenbaar positieve gevolgen voor de gezondheid. Goed bewegen en gezond eten.

Dat verzin ik niet. Beter word ik er (nog)  niet van, maar het doet me wel goed. Tijd heb ik genoeg, dus ik beweeg veel. Zo heb ik twee keer per week yogales, twee keer per week medische fitness (met een fysiotherapeut) en fiets ik vaak met B op de Hase Pino.

Eén van mijn yoga-leraressen zegt yoga-lerares te zijn geworden omdat het haar gezondheid zoveel heeft gebracht. Yoga wordt ook ingezet bij mindfulness:

Yoga als levenshouding

 


Yoga is een diepe vorm van respect die je cultiveert voor jezelf. Het begint met luisteren. Als je luistert naar je lichaam, merk je soms hoe moe en onrustig je bent. Hoe je dat doet?

Geef zachte aandacht aan wat je doet, terwijl je het doet. Blijf waakzaam voor de bewegingen van de geest. Yoga betekent respectvol thuiskomen in het ‘nu’. Je forceert niet en je spant je niet te weinig in. Je volgt de middenweg. Je lichaam kan je vertellen hoe je jezelf kunt respecteren. Jij neemt verantwoordelijkheid. Niemand anders kan beslissen wat je wel of niet kunt, wel of niet wilt doen.

Yoga-les helpt en is aangenaam

Yoga, zoals hierboven omschreven kun je altijd doen, vaak. Yoga-les vind ik aangenaam. Als ik het zou kunnen, zou ik ook yoga-lerares willen zijn.

De automatische piloot – kiezen of niet

Mijn vorige blog ging over les 1 van de Mindfulness Based Cognitive Therapy / Training (MBCT) die ik je kan geven.

De automatische piloot herken je vast bij jezelf

En zoals ik al aangaf, is het gebruik daarvan niet erg, het heeft soms voordelen. Maar, soms ook nadelen. Om je te laten ervaren hoe het ook anders kan, stel ik je voor om eens een rozijn tussen je vingers te nemen.

Hoe voelt dat?

Als je er eens in knijpt, het van vorm verandert. Als je de kreukels verplaatst. En dan:

Hoe ruikt dat?

Als je de rozijn dicht bij je neus houdt. Als je erin knijpt. Als je er een klein scheurtje met je nagel in maakt. En dan:

Hoe klinkt dat?

Als je de rozijn dicht bij je oor houdt. Als je erin knijpt, zachtjes. En dan:

Hoe proeft dat?

Als je de rozijn in je mond doet. Er één keer op bijt. Hoe smaakt de rozijn links op je tong,rechts, voor en achter?

De automatische piloot even weg

 

Een rozijntje zo ervaren, haalt de automatiek weg. Je kunt ook bij de eerste hap met eten of met tanden poetsen of met douchen kiezen om te ervaren wat je voelt /hoort / ruikt /proeft / ziet. Dan wordt het heel anders dan je gewend zult zijn. Bij cursussen over gewichtvermindering worden tips voor het eten zo gegeven. Daarbij is het voor iedereen handig om eten écht te proeven en het niet weg te bunkeren. Wat ik zo bijzonder vind, is dat mensen in hongerend Ethiopië, waar mijn zoon is geboren echt een standaard eetritueel hebben waarbij ze nooit alles opeten omdat dat niet beleefd zou zijn. En soms is het handig om, zonder dat je erover hoeft na te denken, op te staan en weg te lopen. Dat gaat, vanzelf. Ik kan je wel vertellen dat ik, sinds ik niet meer zo goed loop, en in openbaarheid vaak een rollator of een stok (vanwege ms) gebruik, niet meer zo makkelijk de automatische piloot inzet. En er zijn meer zaken te bedenken. Bijvoorbeeld als je moeite hebt om op gewicht te blijven. Of als je kortaf bent. Nee,

 

Jij doet dat niet

En ik ben opgelucht dat ik er voor kan kiezen. Ik kies er vaak voor om  aandacht, wel of niet voor eigen en andermans handelingen te geven, hier en nu en zonder oordeel.

Een goed gesprek met – de automatische piloot

De automatische piloot

[Lees meer…]

Hoe voel je je? Wat voel je dan?

Als beloofd aan iemand komt hier het vervolg van mijn verhaal van gisteren.

Waarom erg?

Ik loop minder goed en ik ben sneller moe, heb minder energie. Mijn fijne motoriek is minder en ik ben licht incontinent. Mijn concentratie laat te wensen over. Maar goed, dat hoort er blijkbaar allemaal bij. En ik doe er veel aan om het tot een minimum te beperken:

 

Ik:

  • doe aan yoga
  • mediteer regelmatig
  • houd me aan de Terry Wahls-methode
  • ben als mindfulness-lerares erg bezig met de principes die daarbij horen
  • beweeg veel
  • neem veel medicijnen en andere voedingsmiddelen, waaronder omega 3-tabletten, JuicePlus, vitamine D en cranberry en d-mannose
  • eet geen vlees en weinig vis

Waarom ik dat doe?

[Lees meer…]

‘Hoe voel je je?’

‘Slecht’

Ik was altijd  gewend dat ik zei: ‘Naar omstandigheden, oké.’ Maar nu durf ik ook te zeggen dat ik me slecht voel. Daar hoort ook bij mindfulness. Je hoeft niet altijd te antwoorden dat het goed met je gaat. (Mensen antwoorden meestal op de vraag: ‘hoe gaat het met je?’ met ‘Goed.’) Op je antwoord ‘goed’ krijg je alleen een bevestigend antwoord of een beleefde knik. Op een negatief antwoord willen mensen weten wat er met je is. Op zich wel zo aardig. Maar een positief antwoord is vaak ook een gewoonte. En dat ‘weten’ mensen die het je vragen ook. Waarom ik durf te zeggen dat het slecht met me gaat, is omdat ik eerlijk geleerd heb te zijn. Tegenover anderen, maar ook tegenover mezelf. Dat laat mindfulness met weten. De initiator van mindfulness begon met behandeling van mensen met chronische pijn. Soms kun niets aan ze zien, maar ze willen laten weten dat ze ‘iets’ hebben. Beter dan wat ik vaker zie / zag: doordat mensen lijden onder pijn, worden ze ondraaglijk voor anderen. In de relatie, in de opvoeding. Wie heeft daar iets mee / aan? Mensen die voor pijnlijders zorgen of die het verdragen, verdienen beter.

Hoe nu?

Maar dat ik me ‘erg ziek en niet goed’ voel en dat laat weten aan anderen, maakt het niet verkeerd. Alleen kan ik nu volgens mindfulness zeggen hoe ik me voel, zonder dat anderen dat voor me bedenken.

Dus: Ik voel me niet goed en hopelijk gaat het weer beter, mentaal dan.

Een goed gesprek met – yoga en mindfulness

Mijn voordeel

Wie zei ook weer: ‘elk nadeel heb ze voordeel’? Ik heb wel een voorbeeld hiervan. Door mijnziekte (MS) kan ik niet meer zo goed werken. Daarom heb ik geen last van drukte. Tenminste, niet echt. Want doordat ik ziek ben, kan ik niet zoveel op een dag aan.

MBCT

 

 

 

 

 

 

 

 

Waar ik wél blij mee ben, is een les yoga extra per week. Op een bijzondere plek (Vaeshartelt Maastricht), met een bijzondere yoga-juf. J is bij mij komen kijken of ik genoeg ruimte zou hebben voor yoga. Toch niet.

Een goed alternatief is deze plek. J en ik hebben koffie gedronken. We bespraken elkaars levensloop. Ik vertelde haar wat mindfulness voor mij en mijn ziekte heeft betekend. Voor de diagnose heeft mijn depressie (ook een symptoom) tot mindfulness geleid. Alweer: ‘ieder voordeel heb ze…’

Mindfulness heeft me geholpen om hier en nu te denken, van dingen te genieten én dingen te verafschuwen. Bij acceptatie van mijn ziekte heeft het geholpen.  Het heeft me ook geleerd om me met mezelf bezig te houden en met mijn naasten. Niet met anderen. Het geeft me nog wel een probleempje om niet mee te gaan met ‘achterklap’ en negatief geklets over anderen. Ik wil in zo’n geval laten merken dat ik iemand heb gehoord en verder stil zijn. Dat is soms wat ingewikkeld.Vooral omdat ik verbaal nogal snel kan zijn.

Ik zou jou en anderen (ziek of niet) willen laten mee genieten van wat MBCT een mens kan brengen. Doe je mee? Of digitaal? Ik geef les met liefde en overtuiging.

Bel of mail me en we maken een afspraak.

Een goed gesprek met – zenden én ontvangen

Vandaag was ik met mijn dochter in een wachtkamer van het AZM. Er kwam een hard pratende vrouw met een kinderwagen bij zich. Ze had begeleiders bij zich. Aanvankelijk dacht ik dat ze verstandelijk gehandicapt was, maar toen kreeg ik het door: ze was doof.

Iedereen keek, maar

Ze praatten niet terug. Ik ook niet. Ze praatte zelf wel hard, maar ze was onverstaanbaar. Ze kon, denk ik, zelf ook niet horen hoeveel lawaai ze maakte. Doordat ze onverstaanbaar praatte, voerde niemand een gesprek met haar. Behalve haar begeleiders, in gebarentaal. Eigenlijk laat dat mij zien hoe het tussen ‘normale’ mensen ook gaat.

Mensen praten makke;ijk, maar luisteren weinig

Ik ken mensen die continu aan het woord zijn. Die soms ook informatie aan me geven waarvan ik me afvraag hoe zij daaraan komen. Van wie ze dat gehoord / ontvangen hebben. En ik ken mensen die héél goed kunnen ontvangen. Dat vind ik bijzonder. Ken je dat? We (ja, ik ook en anderen ook) luisteren heel slecht. En het is zo fijn als iemand naar je luistert. Daar zend je toch voor?

Mijn gelijk – mindfulness

Zoals ik al zei, doe ik wel mee met gelijk hebben. Maar voor mij werkt het anders, voor dit deel dan toch: ik waardeer persoonlijk de betekenis van zaken als mindfulness. Als je daar meer over wilt weten, lees dan dit. Voor mij, als MS-patiënt (ik werd trainer voordat ik die diagnose had maar wel depressief en nu niet meer was en ben) heeft het veel goeds gedaan. En ik laat mensen die daar niets mee willen in hun waarde (wat is dat, waarde, in dit geval?). Ik kan je wel vertellen wat de waarde is die het mij gaf en nog steeds geeft. En eerlijk: ik denk dat meer mensen daar wel bij varen (daar heb ik dan wel weer graag gelijk in).

Als mindfulness-trainer kan ik jou ook helpen

[Lees meer…]

Heb jij gelijk?

Of niet?

Of soms? Wanneer wel en wanneer niet? Weet je dat? Hou je daar rekening mee? Wie heeft er gelijk in jouw omgeving? Of iets verder weg? Via social media, bij voorbeeld. Hou je daar rekening mee?

Het valt mij op dat veel mensen overtuigd zijn van hun mening en daar graag mee te koop lopen. Maak je niet druk. Ik vind ook weleens dat ik gelijk heb. Ongetwijfeld. Maar ik loop er liever niet te koop mee.

In Trouw las ik dat Antoine Bodar liever uit Nederland wegbleef omdat iedereen hier zo overtuigd is van zichzelf. Misschien heeft hij gelijk. Maar ik heb het idee dat sommige Italianen (Bodar is grotendeels inRome) daar ook wat van kunnen.

Zou dat humaan zijn?

Vinden en ervan overtuigd zijn dat je, of ik, gelijk heb(t). Met de komst van (social) media wordt het mij soms wel wat veel. Ik vermoed dat het daardoor komt. Dat we nog een beetje moeten wennen aan het idee dat informatie heel snel bij iedereen komt. Dat iedereen weet dat het gelijk er onmiskenbaar is. Ik heb vroeger communicatiewetenschap gestudeerd. Toen zag de wereld er nog anders uit…

Een goed gesprek – in stilte

In kranten en tijdschriften las ik de laatste dagen veel met belangstelling over ‘stilte’.

 

Stilte

Hoe voelt dat voor jou?

Voor mij kan ‘stilte’ best gepaard gaan met lawaai. Ik beschouw ‘stilte’ vooral als tegenpool van stress. Ik zie ‘stilte’ als rust. Ik ben dol op popfestivals en concerten. Dan is er lawaai, overal. Ik zit er in stilte bij. Stilte is wat mij betreft rust in mezelf. ik mediteer elke dag, in stilte. Ik geniet van de rust in mijn hoofd.

Ik zie geen ‘stilte’ in ‘druk-druk-druk’ waar iemand dicht bij me het regelmatig over heeft. Ook niet als hij of zij vervolgens stilte (geen geluid?) in acht neemt als hem pf haar om hulp wordt gevraagd. Ik geloof niet dat mensen die dat vaak zeggen, het ‘drukker’ hebben dan mensen die dat niet doen.

Ik zie stilte vooral als rust, in iemands hoofd. Geen maal, zorgen, normen en waarden. Gewoon, stilte.