Geaccepteerd! Maar…

Twee blogs geleden vertelde ik je trots dat ik het geaccepteerd heb, dat ik MS heb. Dat is ook zo, wees gerust. Maar ik heb nu last van één van de zwaarste symptomen van ms: depressie, seizoensdepressie.

Vorige week scheen vooral de zon. Dat is mijn weer. Van heel vroeger al, toen was regen voor mij een hel (dat heeft iedereen, dat weet ik, maar ik had het meer dan anderen). Nu regent het en is het vochtig en ben ik down. Ik voel het overigens ook in mijn lichaam. Alles kost meer moeite. Dus ik ben maar weer gestopt met geleidelijke afbouwen van antidepressiva (ik slik 10 mg per dag) en ik zit aan de lichttherapie.

 

Hoe dichter bij de evenaar, des te minder MS-patyienten leven er. Vitamine D is een belangrijk ingrediënt voor minder achteruitgang. Tegelijk  kan de gemiddelde MS-patiënt niet goed tegen warmte. Blijkbaar komt dat door het effect daarvan op ontstekingen. Ik ga ook het liefst met de kerstdagen maar bijvoorbeeld Zuid-Spanje. Dan is het wel zonnig maar nog niet extreem warm. Maar het moet wel droog zijn.

Seizoensdepressie – wat is dat?

Seizoensdepressie is anders dan een sombere bui. Ik heb veel sombere gevoelens en geniet niet meer zo van de dingen die ik normaal wel leuk vind. Ik  heb een bijna onstilbare zucht naar koolhydraten: chips, koekjes, chocolade… (dat las ik ergens en dat klopt! Dank je wel voor de informatie). Het hoort erbij, helaas. Dat moet ik maar accepteren. Ik wil er wel eerder bij zijn, zodat dat sombere gevoel misschien niet meer hoeft. Dat is beter voor mij en voor mijn achterban.

En weet je wat ook helt? Mindfulness!

Mij helpt het wel, gedeeltelijk. Als jij wilt, kan ik je daarmee helpen: 1 op 1 of online

 

Respect – wat is dat en wat zegt me dat?

Respect, voor mij

Iemand die ik  ken, zegt me dat ze respect voor me heeft. Dank je wel J, maar wat betekent dat? Ik zocht het op. Wikipedia zegt dit:

‘In het burgerlijk taalgebruik wordt respect vaak verbonden aan iemands positie op de maatschappelijke ladder of de mate waarin iemand een maatschappelijke waardering heeft weten op te roepen.

Men kan respect opbrengen voor iemands opvattingen of rechten, of voor materiële zaken zoals andermans eigendom.

  • Zo kan men de opvattingen van een ander respecteren, ook als men die opvattingen niet deelt. Men laat dan de ander in zijn waarde.
  • Wanneer men respect voelt voor de uitzonderlijke kwaliteiten van een persoon, bijvoorbeeld voor de virtuositeit van een violist, dan gaat de waardering zelfs over in ontzag.’

En met deze informatie in mijn achterhoofd wil ik er betekenis voor mezelf aan geven. Ik ben er wel een beetje trots op. Alleen, de reden waarom ik dat compliment kreeg, omdat ik, denk ik, met mijn ziekte tóch nog initiatief toon (mindfulness, yogaruimte, e.d.), maakt me niet alleen maar blij. Ondanks het feit dat ik in een eerder blog heb aangegeven mijn ziekte te accepteren, kies ik er niet voor en zit het me regelmatig in de weg.

Ruimte in de aanbieding

Ik kan, wie wil, wel wat moois aanbieden: Ik beschik over een ruimte die je, tegen een aantrekkelijke prijs, kunt huren voor zaken als coaching en beweging in kleine groepen (maximaal 6 personen). Geïnteresseerd? Bel (06-41018380) of mail me en je kunt een keer komen kijken.

 

En zo ga ik door, zodat ik in ieder geval respect voor mezelf kan houden. 

Wat mindfulness mij (en jou?) brengt

‘Daar gaat ze weer. Altijd maar MXXX’

Wat geeft mindfulness mij en jou?

Mindfulness helpt me helder te blijven. Ziek of niet. Ik mediteer regelmatig(soms te weinig wat mij betreft). Maar het belangrijkste wat mindfulness me brengt, is de benadering van het leven. Opmerkingen als ” ’t is wat” of  “we moeten het er maar mee doen” waren nooit zo mijn ding, maar met mindfulness in mijn achterhoofd worden ze helemáál relatief. Ik lach er stiekem in stilte om. Vroeger zou het  me opgewonden hebben. Voor een deel ook omdat ik niet zo goed snapte hoe ik hiermee om kon gaan. Mindfulness heeft me geleerd om meteen te denken: ‘er is wat er is’ en ‘gedachten zijn geen feiten’, zodat ik niet vastloop in andermans opmerkingen en oordelen.

Dat is wat ik heb geleerd. Ik zie ook in dat mindfulness voor iedereen zinvol is, zelfs als je ‘normaal’ bent.

_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
 Mindfulness 1 op 1

Je kunt bij mij deelnemen aan de mindfulness based cognitieve training (MBCT) 1 op 1 , op een doordeweeks moment. We maken een afspraak om kennis te maken met mindfulness en je kunt ervaren wat het met je kan doen. Kosten voor een MBCT-training in 8 sessies van ongeveer anderhalf uur, zoveel mogelijk aangepast aan jouw wensen zijn minimaal €225,- . Daarin zijn 8 lessen, een cursusmap, geluidsmateriaal op USB-stick inbegrepen.

Voor introductie of kennismaking kun je  via email (ilja @play-time.nl of telefonisch vrijblijvend een afspraak maken.

Acceptatie – een mooie laatste rouwfase

Toen ik de diagnose MS kreeg, was ik eerst vooral bezig om allereerst te ‘begrijpen’ dat de zaken die ik voelde en meemaakte, niet alleen maar tussen de oren zaten. Het was een soort bevestiging” ‘zie je wel?, ik klaag niet zo maar.’ En natuurlijk wilde ik me ook alleen maar bezighouden met genezing.

Rouw

Volgens Elizabeth Kübler-Ross kent rouwverwerking 5 verschillende, opeenvolgende fasen. Ik ben dat eens proberen uit te zoeken toen mijn collega zelfmoord had gepleegd. Toen was een poging tot begrip voor mij belangrijk. Het is overigens niet echt gelukt. Maar nu, zelf ziek, voelde ik opeens acceptatie van mijn  hoedanigheid / mijn lot. Dat voelt wel goed. Volgens de theorie van Kübler-Ross is dat een eindfase. Het lucht mij wel een beetje op. Zaterdag was ik bij de gala-zitting van carnaval. Het was leuk. Ik kon niet zo goed mee dansen en- drinken, maar ik heb me wel goed vermaakt. Al mijn omstanders weten van mijn ziekte en helpen me goed.

Acceptatie

In de eerste jaren deed ik maar niet mee met de festiviteiten. Nu wel. Ik denk en doe mee op mijn manier en ik accepteer mijn inbreng en mijn rol. In het weekend zijn we bij de kringloopwinkel geweest en hebben we spullen gekocht voor een bar. Op de foto zie je het resultaat. De acceptatie houd ik vast!

Kiezen of klagen – mindfulness helpt

In Nederland wordt wat afgeklaagd

De overheid en vreemdelingen doen alles verkeerd. En dan te bedenken dat de Nederlandse bevolking tot één de gelukkigste samenlevingen te wereld, volgens de statistieken dan. En dat klagen houdt me bezig. Want de verkiezingen worden vaak overgeslagen.

De mensen die niet stemmen, klagen die nooit?

[Lees meer…]

Geen antibiotica meer voor blaasontsteking

Blaasontsteking en cranberry’s

Als MS-patiënt heb ik continu blaasontsteking. Ik heb er al vaak antibiotica voor geslikt. Voor even hielp dat wel, maar al heel snel ging het wéér mis. Ik ben dus, denk ik, resistent voor die antibiotica. De uroloog van het MS-centrum tipte me op cranberries. En ze gaf me de naam van een soort medicijn: Cranberry & D-Mannose. Ik was het, geloof ik, vergeten te noemen bij de pillen die ik in de ochtend inneem.

 

Dat, en bekkentherapie, helpt goed.

 

 

Een goed ontbijt om mee te beginnen

Door mijn ziekte en vermoeidheid die ik erdoor heb, sta ik relatief laat op. Ik maak een smoothie (zelfzekerste sinaasappel, bladgroenten, bessen rood en blauw) en slik nogal wat pilletjes.

Welke?

Omdat ik er alles aan wil doen om zo land mogelijk stand te houden, is dat nogal wat:

  • vitaminde D, door de arts voorgeschreven
  • Omega 3, door de voedseldeskundige voorgeschreven
  • juice plus, getipt door een kennis
  • ProBiotica, het schijnt wel goed te zijn voor ontregelde darmen
  • ben ik iets vergeten?

Wie weet?

Omdat ik een gevoelsmens ben, laat ik me erdoor leiden. Door voeding, drinken (ik drink veel water op een dag, liever geen prik), beweging, … In mijn vorige blog schreef ik over gouden melk. Dat schijnt goed te werken. Ik heb er nog niets opzienbarends van gemerkt, maar het zou zo maar kunnen. En het is makkelijk en plezierig om te maken. Omdat ik nu de rust heb  (MS en mindfulness helpen daarbij), doe ik het graag en het smaakt heel goed. Daarnaast denk ik dat meer mensen wat mee op hun gevoel kunnen afgaan. Gezonder, en vooral lekkerder eten. Niet zozeer vet en snel.

Ik ben zowat vegetariër. Of vistatriër (twee keer per weel?) en ik eet zowat één keer per week vlees van vee dat nog wel gegraasd heeft. De heeft misschien wel geleid tot het feit dat ik na 13 jaar paswiet dat ik al die tijd MS had. En die pillen, die kunnen ook goed zijn voor andere ‘kwalen’. Ik ben geen arts. Maar laat je gevoel spreken en kijk naar wat het je zegt.

 

 

Tip van Klaziena uut Zalk – gouden melk

 

Wij hebben een kruidenvrouw die hier vaak komt, N. Ze geeft ons bijzondere tips. Ik geef je er ook één: gouden melk. Die drinken we elke dag, ik in plaats van groene thee, ’s middags.

Kijk maar of het ook iets voor jou is, dank je wel Klaziena.

Mindfulness in Bunde

Zoals ik al vertelde, zijn we verhuisd

En ik kan je aan prima praktijkruimte bieden voor coachen en mindfulness. Ik bedacht nog een keer wat mindfulness me heeft geboden (buiten het feit dat ik het anderen kan leren), en dagwil ik je graag vertellen.

Ik mediteer regelmatig.  En wat me vooral goed doet, is dat ik mijn kijk op en mijn gedrag heb veranderd. Termen als ‘gedachten zijn geen feiten’ en ‘er is wat er is’ lijken bekend, maar ze dringen tot mij en mindfulness-cursisten pas écht door na deelname.

Ik weet nu tot in mijn tenen dat wat iemand zegt, betekent wat iemand zegt. Ik ga er zelf niet meteen mijn ding bij bedenken. Als ik meer duidelijkheid zoek, vraag ik nog een keer. Ik ben opgegroeid met de opmerking ‘dat is natuurlijk…’ terwijl mensen iets verteld hebben waar ik geen nadere of andere betekenis aan kan of wil geven.

Maar weet je wat?

Tel even in je beurs of je geld hebt voor een cursus en doe er je voordeel mee.

Ik help je graag helemaal in Zuid-Limburg of online).

 

MS en bekkentherapie – het doet me denken aan yoga

Daar ben ik weer!

Vandaag begon mijn dag met bekkentherapie bij de fysiotherapeut. Ze liet me oefenen met de Swiss-ball (zo heet dat, volgens F). En ze was zo lief om foto’s van mijn oefeningen te maken. Ik heb zo’n bal en die kan ik zo dagelijks gebruiken. De oefeningen richten zich vooral op het bekkengebied, waar MS-patiënten vaak last van hebben.

Yoga

Verder leken de oefeningen op yoga, omdat F me adviseerde om alle bewegingen met aandacht te doen. Laat ik na deze oefening ook nog yoga-les gehad hebben! Oké, zonder bal, maar wel met aandacht. Aandacht helpt me ook. F en ik hebben het kort over aandacht en multitasking gehad. Tegenwoordig moet ik steeds vaker aangeven dat ik twee dingen tegelijk niet kan bijhouden. dan raak ik in de war. Eigenlijk kan niemand dat, ziek of niet.

En ik vind het niet zo erg om dat soms te moeten aangeven. Dat ik me niet zo goed kan concentreren op tig dingen tegelijk.

Is dat voor jou ook handig?