Ik, klagen? Anderen ook?

 

Laatst werd ik geconfronteerd met het negatieve beeld dat menen van zichzelf en hun omstandigheden hebben. Iemand zei tegen me dat ze het wel  heel zwaar heeft. Terecht. Ze heeft mentaal en fysiek klappen gehad. Maar ze is al zeventig en een tijd geleden was een mens blij als zij of hij die leeftijd haalde.

Mag je klagen?

Natuurlijk mag dat. En tegelijk vraag ik me af waarom een mens klaagt. Om het aan iedereen te laten weten? En waarom? Maakt dat het dan niet zo erg?

Nieuwswaardenheorie

[Lees meer…]

Een goed gesprek met – aandacht en luisteren

We horen veel, van anderen. We denken veel  van anderen te weten. Maar:

Luisteren we ook echt?

In mijn studie communicatiewetenschap en in mijn werk heb ik geleerd om wat anderen zeggen in eigen woorden samen te vatten. Dan heeft die ander het gevoel naar behoren gehoord te zijn. Als mindfulness-trainer doe ik dat anders. Iedere deelnemer mag na een oefening zijn of haar ervaring aan de gesprekspartner (eigenlijk alleen de luisteraar) vertellen, zonder dat de ander verbaal reageert. Voor mij, en voor anderen werkt dat goed. Non-verbaal wordt er geknikt, verbaasd gekeken, gelachen, worden er schouders opgehaald. De luisteraar luistert met aandacht, geeft reacties in het eigen verhaal erna.

Vijf minuten lijken lang. Ik heb al vaker meegemaakt dat mensen ongemakkelijk begonnen te schuiven omdat ze niets meer konden of wilden zeggen. Maar uiteindelijk geeft het rust. Als iemand alleen dát zegt wat hij of zijn wil zeggen.

Yoga is bewegen met aandacht

Ik doe hatha-yoga. Mijn yoga-juf zegt: yoga vraagt om beweging met aandacht. Aandacht voor de beweging die je maakt of kunt maken, aandacht voor jezelf. Ze zegt ook altijd: luister eerst naar je lichaam en dan pas naar mij.

Yoga brengt mij veel. Als MS-patiënt kan ik nog veel, ook door yoga. In de wetenschap is vastgelegd dat yoga, bewegen met aandacht, goed is voor mensen die het doen. Er was een tijd dat iedereen die ziek was, zich niet teveel mocht bewegen volgens de medische wetenschap. Nu wel. Aandacht en luisteren helpen ons misschien?

 

Een goed gesprek met – zenden én ontvangen

Vandaag was ik met mijn dochter in een wachtkamer van het AZM. Er kwam een hard pratende vrouw met een kinderwagen bij zich. Ze had begeleiders bij zich. Aanvankelijk dacht ik dat ze verstandelijk gehandicapt was, maar toen kreeg ik het door: ze was doof.

Iedereen keek, maar

Ze praatten niet terug. Ik ook niet. Ze praatte zelf wel hard, maar ze was onverstaanbaar. Ze kon, denk ik, zelf ook niet horen hoeveel lawaai ze maakte. Doordat ze onverstaanbaar praatte, voerde niemand een gesprek met haar. Behalve haar begeleiders, in gebarentaal. Eigenlijk laat dat mij zien hoe het tussen ‘normale’ mensen ook gaat.

Mensen praten makke;ijk, maar luisteren weinig

Ik ken mensen die continu aan het woord zijn. Die soms ook informatie aan me geven waarvan ik me afvraag hoe zij daaraan komen. Van wie ze dat gehoord / ontvangen hebben. En ik ken mensen die héél goed kunnen ontvangen. Dat vind ik bijzonder. Ken je dat? We (ja, ik ook en anderen ook) luisteren heel slecht. En het is zo fijn als iemand naar je luistert. Daar zend je toch voor?

Mijn gelijk – mindfulness

Zoals ik al zei, doe ik wel mee met gelijk hebben. Maar voor mij werkt het anders, voor dit deel dan toch: ik waardeer persoonlijk de betekenis van zaken als mindfulness. Als je daar meer over wilt weten, lees dan dit. Voor mij, als MS-patiënt (ik werd trainer voordat ik die diagnose had maar wel depressief en nu niet meer was en ben) heeft het veel goeds gedaan. En ik laat mensen die daar niets mee willen in hun waarde (wat is dat, waarde, in dit geval?). Ik kan je wel vertellen wat de waarde is die het mij gaf en nog steeds geeft. En eerlijk: ik denk dat meer mensen daar wel bij varen (daar heb ik dan wel weer graag gelijk in).

Als mindfulness-trainer kan ik jou ook helpen

[Lees meer…]

Heb jij gelijk?

Of niet?

Of soms? Wanneer wel en wanneer niet? Weet je dat? Hou je daar rekening mee? Wie heeft er gelijk in jouw omgeving? Of iets verder weg? Via social media, bij voorbeeld. Hou je daar rekening mee?

Het valt mij op dat veel mensen overtuigd zijn van hun mening en daar graag mee te koop lopen. Maak je niet druk. Ik vind ook weleens dat ik gelijk heb. Ongetwijfeld. Maar ik loop er liever niet te koop mee.

In Trouw las ik dat Antoine Bodar liever uit Nederland wegbleef omdat iedereen hier zo overtuigd is van zichzelf. Misschien heeft hij gelijk. Maar ik heb het idee dat sommige Italianen (Bodar is grotendeels inRome) daar ook wat van kunnen.

Zou dat humaan zijn?

Vinden en ervan overtuigd zijn dat je, of ik, gelijk heb(t). Met de komst van (social) media wordt het mij soms wel wat veel. Ik vermoed dat het daardoor komt. Dat we nog een beetje moeten wennen aan het idee dat informatie heel snel bij iedereen komt. Dat iedereen weet dat het gelijk er onmiskenbaar is. Ik heb vroeger communicatiewetenschap gestudeerd. Toen zag de wereld er nog anders uit…

Een goed gesprek met- betekenis

Mijn blog van gisteren liet zien dat mijn ziekte (MS) vaak sporen achter laat. Maar dat betekent ook dat ik af en toe aandacht heb en geef aan andere zaken, ‘Teach me to sit still’, bijvoorbeeld. Daar heb ik ook al iets over geblogd.

En nu iets over iets wat me in het boek aansprak

Er staat iets in over de betekenis van onszelf. Tim Parks neemt deel aan een Vipassana-retraite (het boek is non-fictie) en die vertelt hem dat je als persoon niets betekent. Ieder die je kent en ziet, maakt zelf een beeld van jou. Daar kun jij niets aan doen. Het doet me denken aan Mrs. Bouquet / Bucket uit ‘Keeping up appearances’. Ken je dat? Daar lachen we allemaal over. En tegelijk zegt het iets over hoe je jezelf kunt zien. En we communiceren niet met elkaar over de betekenis die we aan elkaar geven. Wel via elkaar.

Dus:

Maak zelf een mooie betekenis van je zelf en geniet!

 

——————————————————————————————————————————————————————————–

IK KAN JE HELPEN ALS JIJ VAN mindfulness WILT LEREN
WAT GEEFT MINDFULNESS MIJ EN JOU?
MINDFULNESS HELPT ME HELDER TE BLIJVEN. ZIEK OF NIET. HET BELANGRIJKSTE WAT MINDFULNESS ME BRENGT, IS DE BENADERING VAN HET LEVEN. MET MINDFULNESS IN MIJN ACHTERHOOFD ZIJN GEDACHTEN GEEN FEITEN MEER, ZODAT IK NIET VASTLOOP IN ANDERMANS OPMERKINGEN EN OORDELEN.

Bel of mail me en we maken een afspraak.

Een goed gesprek met – gedachten / aandacht

Laatst las ik een column van een filosoof. Die gaf aan dat mensen heel rommelig aan hun mening / overtuiging komen. Daar voeg ik iets aan toe: ze (veel mensen) gaan er vervolgens helemaal voor staan, ze gaan het voor iedereen verkondigen.

Hoe denkt een mens na voordat hij / zij tot een overtuiging komt?

Wat er in je gedachtenwereld gebeurt, is interne communicatie. Als je het er met of via anderen over hebt, is het externe communicatie. Maar hoe zit het bij jou?

Toe kom jij aan je overtuiging?

Heb je eenvormige aandacht voor wat je vindt? Wie of wat beïnvloedt je? Ik denk dat mindfulness ons daarmee kan helpen. Gewoon, aandacht geven aan één ding tegelijk. Het behouden. Weten dat je aandacht kan ‘meanderen’ van het één naar het ander.

Weet je wat?

Een  rommel  in ons hoofd kan en is er vaak. Bij mij ook. Maar mindfulness biedt me de gelegenheid om bij die rommel stil te staan en er keuzes in te maken. Voor meningen en overtuigingen waar ik helemaal achter sta. Ik hoef ze niet te verkondigen om erin te geloven.

Jij wel?

——————————————————————————————————————————————————————————–

IK KAN JE HELPEN ALS JIJ VAN mindfulness WILT LEREN
WAT GEEFT MINDFULNESS MIJ EN JOU?
MINDFULNESS HELPT ME HELDER TE BLIJVEN. ZIEK OF NIET. HET BELANGRIJKSTE WAT MINDFULNESS ME BRENGT, IS DE BENADERING VAN HET LEVEN. MET MINDFULNESS IN MIJN ACHTERHOOFD ZIJN GEDACHTEN GEEN FEITEN MEER, ZODAT IK NIET VASTLOOP IN ANDERMANS OPMERKINGEN EN OORDELEN.

Bel of mail me en we maken een afspraak.

 

Een goed gesprek met elkaar en met MS

De afgelopen dagen waren mensen blij dat populisme een halt is toegeroepen. Ik ook. En tegelijkertijd heeft het me aan het denken gezet.

Welke rol speelt communicatie daarin?

En, dichter bij mezelf: welke rol speelt communicatie bij reacties van mensen op mijn toestand? Mensen zijn heel lief naar mij toe. Ze bieden vaak hulp aan als ik het nodig zou hebben. Ik heb het zelden nodig. Ik niet of B niet. Denk ik.

Wat communicatie in zo’n geval daarmee kan doen? In mijn geval dan. Ik ben te verlegen om te doen zoals het volgens mij moet. Ik doe het vaak wel, hoor. Ik doe er mijn best voor.  Niet wegkijken, maar aankijken. En uitleggen dat ik weliswaar relatief veel hulp zou kunnen gebruiken, maar dat ik er soms niet zo voor voel. Omdat ik me zelf zo lang mogelijk overeind wil houden. Omdat ik niet teveel ‘bemoeizucht’ wil. En dan weet ik vooraf al dat mensen dat op het moment zelf glashard ontkennen. Ze willen me niet in de weg zitten. Ze willen me vooral met alle hulp die ze kunnen bieden, bijstaan. En daar lees je al hoe het voor me werkt:

Luister nou eens

Daar ben ik, daar zijn we slecht in. De reden waarom populisme bij de verkiezingen zo’n grote rol heeft gespeeld, kan zijn dat we niet naar elkaar luisteren. We weten alles al, rechts, links, groen, grijs, Nederlands, Turks, …. Om te kunnen samenleven zou het wel handig zijn om met aandacht naar elkaar te luistereen in een goed gesprek.

Voor mij persoonlijk, maar ook maatschappelijk zou het goed zijn om een goed gesprek met mensen te voeren, niet wegkijken en luisteren met aandacht voor elkaar. Of weet jij het al?

Een goed gesprek met – MS en mindfulness

In de meivakantie las ik, onder de indruk, ‘Dit is mijn hof’ van Chris de Stoop. Dat bracht mij op het idee om de ontwikkelingen die ik doormaak met MS te verslaan. De positieve, wel te verstaan. Want er wordt veel gepubliceerd over MS. En er worden veel negatieve verhalen verteld over MS. Dat wil ik niet doen. En ik wil ook geen wetenschappelijke zaken vertellen. Althans, niet vaak. Maar ik wil wél vertellen wat dingen met mij doen. Het liefst die dingen die mij goed doen. Dát wil een MS-patiënt weten. De lijdensweg is al groot genoeg.

MS en mindfulness – mijn begin

Voordat ik de diagnose MS van de neuroloog kreeg, was ik al wel depressief. Ik kreeg psychotherapie, en ik was zo bij-de-hand om, na een paar goede gesprekken, te zeggen dat het weer beter met me ging. Daarna volgde ik bij een kennis een MBCT-cursus.Dát voelde goed. Daarna, ik had al veel trainings-ervaring, wilde ik zelf trainer worden. De opleiding daarvoor ben ik toen gaan doen. En let wel, ik had nog geen diagnose MS gekregen. Na de voltooiing van de opleiding bleek dat ik MS heb. Het hoge woord was eruit.

Mindfulness – hoe het bij mij gaat

Omdat ik secundair-progressieve MS heb,  kan ik niet zoveel reizen en kan ik niet te veel drukte aan. Geluk bij een ongeluk: ik heb in ons huis beschikking over trainingsruimte. en ik geef training 1 op 1. Dat is vaak een voordeel voor mensen. Alle aandacht gaat naar hen. Cursisten voelen zich vaak ziek of onwel. Mij laat het zien dat er boven ieder huisje een kruisje hangt. En, er is wat er is. En ik heb in ieder geval ervaringsdeskundigheid. Daarbij  heb ik veel trainingservaring en ik voel me soms als een coach ook.

Mij brengt het trainerschap veel. Als ik mensen lesgeef en begeleid, dan ben ik ook met de materie bezig. Ik denk dat meer MS-patiënten baat hebben bij mindfulness, maar ik ken niet veel verhalen. jij wel? Ik zoek ernaar.

 

 

 

 

Een goed gesprek met – jezelf en anderen, via mindfulness

Mijn site heet: eengoedgesprekmet.nl

Mijn dochter vroeg laatst aan mij over mijn studie in het kader van een schoolvak. Ik ben communicatiewetenschapper. Ik was blij dat ik het met haar kon bespreken. Ze vroeg mekaar verschillende communicatie- en gesprekstheorieen. Daar zaten wat mij betreft wat verouderde theorie bij (hyperdermic needle, e.d.). En ik ben ervan overtuigd dat er teveel aandacht wordt gegeven aan de macht van de groten, bijvoorbeeld media en bestuurders. Voor hen zou dat fijn zijn. Maar een mens denkt zelf het slimst te zijn. Niet de media en bestuurders.

Voor een deel hebben ze gelijk

[Lees meer…]