Ken je mij? – 6

Dat vraag ik altijd bij intakes van MBCT (mindfulness based cognitive training). En dan blijkt dat elke deelnemer anders in elkaar steekt. Geen verrassing, toch? Daarom vind ik het fijn om 1 op 1 training te geven. Eén deelnemer krijgt zo de aandacht die hij of zij verdient. Ik weet uit ervaring dat iedere deelnemer dominant of niet zo d0minant kan zijn, van moment tot moment en van situatie tot situatie. Eén deelnemer tegelijk kan kiezen. Alleen de trainer hoeft die keuze te genereren.

Kiezen

[Lees meer…]

Ken je mij? – 2

Vorige week blogde ik over mij en mijn welzijn. Over wat we denken te weten en over dat een goed gesprek wonderen doet. Net las ik in de Correspondent over ‘Alledaagse helden.’ Dat bracht me wederom onder de indruk en het laat zien dat een goed gesprek geen kwaad kan om te weten wat er in de wereld speelt. Ik geef je nog een voorbeeld:

Zwemles

Iemand dit ik regelmatig zie was ervan overtuigd dat een kind dat in het zwembad net gered was door een zwembadopzichter ‘toch zeker wel Syrisch’ was. Waarop een andere persoon dit bij het gesprek zat, ‘ gewoon’ een Nederlandse moeder van vijf kinderen, aangaf dat zij haar kinderen ook geen zwemles had laten doen vanwege gebrek aan geld.

AMA

En nu mijn verhaal over iemand die ik ken en jij misschien niet:

Hij kwam op zijn 14e als alleenstaande minderjarige asielzoeker (AMA) door een weldoener vanuit Congo in Nederland. Daar woonde hij in een gezinsvervangend huis met 3 andere AMA’s en een jongerenwerker die hen in de gaten hield. Hij leerde Nederlands, ging naar het VMBO en het ROC. Inmiddels is hij verpleegkundige en teamleider in een borginstelling voor dementerende ouderen.

Wil je in een goed gesprek meer over hem weten?

Dat kan. Hij is toevallig mijn pleegzoon. Wat ik hier in dit verhaal heb gezet, is lang niet alles, vanwege het detail en vanwege de openbaarheid. Maar sommige (of veel) vluchtelingen zorgen goed voor ons in onze samenleving. Vraag maar.

Ken je mij?

Misschien wel. Doordat je mijn blogs hebt gelezen of doordat we op de één of andere manier verbonden zijn (vriendschap, familie).

Weet je hoe het met mij gaat?

Waarschijnlijk weet je dat ik MS heb. Secundair-progressieve MS. En waarschijnlijk weet je ook dat ik nogal dol ben op mindfulness (ik ben opgeleid als trainer). Het gaat meetal relatief goed met me. En nu, in de herfst niet. Daarom heb ik ook niet zoveel geblowd de laatste tijd. Maar waarom ik hier vooral mee bezig ben, is door een opmerking van mijn vader. Een bekende van ons vroeg hem hoe het met meegaat. ‘O, redelijk goed,’ antwoordde hij.

Klopt dat?

Het was al een opmerking van de zomer, langer geleden. Misschien was dat zo. Maar hij heeft het aan mij toen niet gevraagd. Misschien hoopte hij dat ik me zo voelde. Of misschien wilde hij de goede kant (van wie/wat?) laten zien. Hij heeft me toen in ieder geval niet gevraagd hoe het met me ging. Dus:

Een goed gesprek is handig

Vraag aan een ander zelf hoe het gaat. Het lijkt wel aardig, maar hecht aan wat ‘een ander’ zegt niet veel waarde. Ga liever een goed gesprek aan.

Een goed gesprek met – zenden én ontvangen

Vandaag was ik met mijn dochter in een wachtkamer van het AZM. Er kwam een hard pratende vrouw met een kinderwagen bij zich. Ze had begeleiders bij zich. Aanvankelijk dacht ik dat ze verstandelijk gehandicapt was, maar toen kreeg ik het door: ze was doof.

Iedereen keek, maar

Ze praatten niet terug. Ik ook niet. Ze praatte zelf wel hard, maar ze was onverstaanbaar. Ze kon, denk ik, zelf ook niet horen hoeveel lawaai ze maakte. Doordat ze onverstaanbaar praatte, voerde niemand een gesprek met haar. Behalve haar begeleiders, in gebarentaal. Eigenlijk laat dat mij zien hoe het tussen ‘normale’ mensen ook gaat.

Mensen praten makke;ijk, maar luisteren weinig

Ik ken mensen die continu aan het woord zijn. Die soms ook informatie aan me geven waarvan ik me afvraag hoe zij daaraan komen. Van wie ze dat gehoord / ontvangen hebben. En ik ken mensen die héél goed kunnen ontvangen. Dat vind ik bijzonder. Ken je dat? We (ja, ik ook en anderen ook) luisteren heel slecht. En het is zo fijn als iemand naar je luistert. Daar zend je toch voor?

Een goed gesprek met elkaar en met MS

De afgelopen dagen waren mensen blij dat populisme een halt is toegeroepen. Ik ook. En tegelijkertijd heeft het me aan het denken gezet.

Welke rol speelt communicatie daarin?

En, dichter bij mezelf: welke rol speelt communicatie bij reacties van mensen op mijn toestand? Mensen zijn heel lief naar mij toe. Ze bieden vaak hulp aan als ik het nodig zou hebben. Ik heb het zelden nodig. Ik niet of B niet. Denk ik.

Wat communicatie in zo’n geval daarmee kan doen? In mijn geval dan. Ik ben te verlegen om te doen zoals het volgens mij moet. Ik doe het vaak wel, hoor. Ik doe er mijn best voor.  Niet wegkijken, maar aankijken. En uitleggen dat ik weliswaar relatief veel hulp zou kunnen gebruiken, maar dat ik er soms niet zo voor voel. Omdat ik me zelf zo lang mogelijk overeind wil houden. Omdat ik niet teveel ‘bemoeizucht’ wil. En dan weet ik vooraf al dat mensen dat op het moment zelf glashard ontkennen. Ze willen me niet in de weg zitten. Ze willen me vooral met alle hulp die ze kunnen bieden, bijstaan. En daar lees je al hoe het voor me werkt:

Luister nou eens

Daar ben ik, daar zijn we slecht in. De reden waarom populisme bij de verkiezingen zo’n grote rol heeft gespeeld, kan zijn dat we niet naar elkaar luisteren. We weten alles al, rechts, links, groen, grijs, Nederlands, Turks, …. Om te kunnen samenleven zou het wel handig zijn om met aandacht naar elkaar te luistereen in een goed gesprek.

Voor mij persoonlijk, maar ook maatschappelijk zou het goed zijn om een goed gesprek met mensen te voeren, niet wegkijken en luisteren met aandacht voor elkaar. Of weet jij het al?

Een goed gesprek met – zorgen en oplossingen

Gelezen:

‘Als u met een ernstig probleem geconfronteerd wordt, denk dan goed na. Is er een oplossing, dan heeft het geen zin om u op te winden.

Is er geen oplossing, dan heeft het geen nut om u op te winden.’

Dalai Lama

zoregen maken 2

 

Dat vind ik een heel sterk citaat. [Lees meer…]

Een goed gesprek met – mini-retraite

Wil jij ook even tot jezelf komen?

Druk-druk-druk, wie niet? Als een mens niet oplet, dan dreigen dagen zich aan elkaar te rijgen. Volgens de gewoonte zijn wij als mens geneigd langs onszelf heen te denderen. Ik bied je met de mini-retraite op 25 januari om (10.00 uur of om 15.00 uur) de gelegenheid om even tot jezelf – hier en nu – te komen.

Voor iedereen

Je hebt geen voorkennis over meditatie, mindfulness, whatever, nodig. Gun jezelf even de tijd en aandacht voor jezelf. Voor 15 euro doe je mee met geleide meditaties, op een comfortabele plek met een kleine groep belangstellenden.

Wil je mee doen?

Als jij graag je aandacht bewust wilt laten neerdalen op jezelf hier en nu met geleide meditatie, kun je aanmelden via telefoon of e-mail. Kun je niet op 25 januari ’s avonds of ’s ochtends? Maar heb je belangstelling? Ik plan elke maand een tijd voor mini-retraite, op maandag of op donderdag. Als je wilt weten wanneer, dan kan ik je op de hoogte houden.

Wie weet, tot ziens op de mini-retraite!

boedhabrug4-234x300

 

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

Op 25 januari vindt er weer een mini-retraite plaats in Meerssen. Van 10.00 tot 11.30 of van 15.00 tot 16.30 uur. Voor 15 euro.

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

 

Een goed gesprek met – anderen en jezelf

oordeel‘Speak for yourself’, oordeel niet over anderen

Als ervaringesdeskundige hoor ik veel en makkelijk over andere ervaringen. Ook in mijn werk met mindfulness. We (let op, dat doen we allemaal) hebben vaak ons oordeel, of een goedbedoeld advies voor wat de ander moet doen of wat hij of zij niet goed zou doen. En tegelijk ben ik zo blij als mensen me iets persoonlijks vragen en belangstelling hebben voor mij. Kijk eens diep in je binnenste. Hoe vaak kom je dat tegen? En hoe vaak doe je dat zelf? Iemand zei me eens dat goedbedoelde adviezen (‘je moet eens…’) vriendschappen kostte. Omdat die persoon dat goedbedoelde advies in de wind sloeg.

Niet oordelen, wat levert dat op?

[Lees meer…]

Zenden, zenden en nog meer zenden

Herken je dat?

Dat we vaak willen laten weten hoe iets óns vergaat of dat ik of mijn gesprekspartner weet hoe dingen zijn of gaan. Of dat we of ze er al ervaring mee hebben. Ken je het fenomeen dat we allemaal zendingsdrang hebben? De één meer dan de ander. Ik heb het een beetje van me af gegooid. Doordat ik zoveel ervaring met mindfulness heb, kan ik dat. Helemaal weg gaat het, wat mij betreft, nooit. En hoe zeer ik ook voorstander ben van een goed gesprek – ik, en jij ook, dat weet ik zeker – zend graag.

Probeer maar eens uit

[Lees meer…]

Een goed gesprek – vragen

Vraag jij weleens iets aan een ander?

Volgens mij is dat wel handig voor een goed gesprek. Belangstelling voor de ander. Dus geen gesloten vragen, liever niet, maar open vragen: ‘wie, wat, hoe, waar, waarom, …’ Dus geen vragen waarmee de ander zich met ‘ja’ of ‘nee’ of  desnoods ‘misschien’ vanaf kan maken. Natuurlijk zijn er ook mensen die in dat geval los zijn en van alles vertellen, maar een garantie is daarmee niet gegeven.

Belangstelling

Die heeft iedereen graag.Dat is aandacht. Dat past in mindfulness. Laat alle mitsen en maren los en luister naar de ander. Ik ben soms ook al met mijn hoofd een stap verder. Wil eigenlijk zelf het antwoord geven. Wat ik al bedacht had voordat ik de vraag had gestald. Maar ik verzeker je: vragen en desnoods tellen tot een antwoord van een ander is veel leuker.

Dat is goed voor een goed gesprek, en je wordt er zelf gelukkig van. Als je dat niet al was.vragen