Grenzen stellen – echt

Net was ik bezig met het vervolmaken van mijn doelen voor Hersenz, voor de module energie. Dat zijn er vooralsnog twee: plannen en gemzen stellen. Een ander doel voor mij kan zijn om mijn eigen vermoeidheid te herkennen. Bij de doelen die ik voor mezelf heb gesteld herken ik zaken voor ‘gewone’ mensen. Grenzen stellen, bijvoorbeeld. Zo werd ik pas geconfronteerd met het gedrag van een mevrouw die vast leek te hangen aan haar wekelijkse zit plek. Ten minste, dat liet ze ons weten: ‘Ik moet steeds ergens anders naar toe, maar ik pas me wel aan.’

Zijn dat grenzen?

Ik weet het niet. Maar ze heeft het wel even laten weten. Een grens is toch wanneer je er niet over heen wilt gaan? Of als je het zegt en er tegelijk heel coulant afstand van doet? Voor mij zijn grenzen er niet vaak, maar ik wil er wél aan vasthouden. Ik weet dat ik dat moeilijk vind, vooral als ik er anderen, vaak dichtbij aan vast wil houden.

Maar als ik mijn energie wil houden, dan ga ik dat doen! Ik hou je op de hoogte.