Ken je mij? – 6

Dat vraag ik altijd bij intakes van MBCT (mindfulness based cognitive training). En dan blijkt dat elke deelnemer anders in elkaar steekt. Geen verrassing, toch? Daarom vind ik het fijn om 1 op 1 training te geven. Eén deelnemer krijgt zo de aandacht die hij of zij verdient. Ik weet uit ervaring dat iedere deelnemer dominant of niet zo d0minant kan zijn, van moment tot moment en van situatie tot situatie. Eén deelnemer tegelijk kan kiezen. Alleen de trainer hoeft die keuze te genereren.

Kiezen

[Lees meer…]

Een goed gesprek met – de automatische piloot

De automatische piloot

[Lees meer…]

Een goed gesprek met – kiezen voor vrijheid

Mijn fysiotherapeut zette me gisteren aan het denken

fysiotherapeutHij is jong en enthousiast. Hij is bezig met een nieuwe toekomst (een nieuw huis, een bloeiende relatie) en heeft twee banen. Ik vertelde hem over mijn blog en vroeg hem of hij zich vrij voelt. Hij voelt zich niet vrij. Ik vroeg hem waarom hij het dan wel doet, twee banen en weinig tijd. ‘Dat is mijn keuze’, zegt hij. Dat geloof ik hem. Het is geen dwang, maar goed, vrij is hij er niet door. Kiezen kan hij wel.

Hij kan kiezen. We wonen in een welvarend land waar niemand omkomt van de honger of op straat moet leven (ervan uit gaande dat je gezond van lijf en leden bent). Vrijheid is voor mijn fysiotherapeut wat minder, Maar kiezen kan hij wél, net zoals ik, door mijn ziekte.

Wat levert dat mijn ‘piekeringen’ op?

Dat vrijheid niet de belangrijkste zaak is, maar wel de keuzemogelijkheid die je leven je biedt. En het besef dat je geluk bij jezelf ligt en bij waar je aandacht naar uitgaat. Dat is voor kiezen en geluksgevoel wel handig. Mindfulness vraagt om aandacht, voor het hier en nu.geluk

Een goed gesprek met – vrijheid en keuzes maken

vrijheid

‘We leven in een vrij land’

Is dat zo? Het lijkt alsof deze tijd steeds meer gaat om hoe een mens ‘hoort’ te doen en te zijn. Mijn ziekte (MS) maakt het sowieso moeilijk om vrij te zijn, maar volgens mij heeft ook de ‘normale’ mens moeite met vrijheid of met vrij zijn. Denk maar aan de druk die werk op iemand legt, of thuis, of dierbaren. Denk maar aan hoe politiek zich beweegt. Wat mij soms wat meer vrij maakt, is dat ik kan zeggen dat ik sommige dingen niet kan. En het laat mij zien dat keuzes maken belangrijk is. In mindfulness komt kiezen vaak aan bod. Kies ergens voor.

Kies voor iets dat jij wilt.

Wat daar wat mij betreft centraal in staat, is dat je zaken loslaat en mensen om je heen hun eigen keuzes laat maken. Als ze dat willen en kunnen. Daarbij blijft wel overeind dat je weliswaar kunt loslaten, maar dat aandacht en belangstelling voor wat er hier en nu gebeurt overeind blijft.

keuze

Lukt dat?

Een goed gesprek met – hoe je de dag afsluit

In een berichtje dat ik regelmatig krijg over mindfulness met kinderen las ik een interessante manier over de afsluiting van de dag. Ik heb het uitgeprobeerd met mijn zoon. Dat gaat zo (de oorspronkelijke versie was in het Engels, ik geef je mijn versie):

droom

Met een kind

Als je kind in bed ligt, gaat het licht uit. Je gaat naast hem of haar liggen en vraagt wat de minder leuke dingen of ervaringen van de dag waren. Je kind hoeft het je niet te zeggen. Geef hem of haar de mogelijkheid om een mooie, toepasselijke emmer of doos te bedenken waar al die gebeurtenissen en ervaringen in kunnen. Vraag hem of haar vervolgens of hij of zij van al die negatieve, nare dingen en ervaringen kan ombuigen naar leuke dingen en/of oplossingen. Laat hem of haar die dingen leggen in een doos die hij of zij mooi bedenkt.

Bij die eerste keer heb ik mijn zoon gevraagd naar zijn ervaring hiermee. Hij vond het prettig. Een inspiratie voor mij.

Met mij, als volwassene

Zijn positieve ervaring leidde bij mij tot het idee om een vergelijkbare afsluiting te doen als mijn zoon. ik kom niet zo makkelijk in slaap. B snurkt al voordat ik het matras heb geraakt. De zelfbedachte verpakking van minder leuke en leuke dingen sprak mijn zoon en mij aan. Dat houd ik er voor mezelf ook in. In het donker is het als een mooie meditatie waar je de dag erna misschien ook nog iets mee kunt.

Misschien ook iets voor jou?

boedhabrug4-234x300

Mindfulness, voor iedereen en preventief

boedhabrug4-234x300

In de Optimist  (22 november 2014) die was bijgevoegd bij de NRC-weekendkrant stond een artikel over mindfulness in de advocatuur. Ik sprak gisteren ook iemand die personeelsmanager is bij een groot bedrijf. Die gaf aan dat er veel voor zieke werknemers (bijvoorbeeld als ze burnout hebben) wordt gedaan, maar vaak is het dan al te laat.

Voor iedereen, vooraf

Mindfulness kan vooraf wat doen met mensen. Let op: mindfulness is niet als en pleister op de wonde. Jíj gaat ermee aan de slag, jíj gebruikt het wel of niet. Mindfulness vraagt om veel, en leuke oefening. Het biedt veel inzichten. De meeste zaken zijn voor veel mensen bekend, maar ver weg en weinig gebruikt. Een voorbeeld:

The beginner’s mind

Een kind leert lopen. Als het dat kan, dan vergeet het dat het dat ooit niet kon. Zo zijn er veel zaken. We leren iets en kunnen het voor altijd. Gelukkig. Mindfulness leert dat het handig kan zijn om te blijven omkijken naar de dingen die zo vanzelfsprekend lijken. Stel je voor dat je een lange rit met de auto (of een ander vervoermiddel)maakt. Na een tijdje ben je op je bestemming. Weet je nog iets over je rit? Precies? Of dacht je over andere zaken, over wat er gebeurd is, over wat er gaat of moet gebeuren, over zorgen, over plannen, over… Als je zo op je bestemming bent gekomen, dan is dat zo. Maar, ga eens na waarom je niet zo precies bij je rit was. Wilde je dat? Mindfulness gaat wat mij betreft voor een belangrijk deel over kiezen. Ik maak nog steeds vaak ritten waarvan ik me het verloop niet meer precies herinner. Maar ik kies er wél vaker voor om met een beginner’s mind naar dingen om me heen te kijken, om ze te ervaren. Soms vind ik het prettiger om om me heen te kijken, te horen, te voelen, te proeven met een beginner’s mind dan om voor- of achteruit te ‘piekeren’. En vaak doe ik het niet.

beginner's mind

Ik gaf toch al aan dat preventief kiezen centraal staat bij mindfulness? Bij de gewone mens gaat dat lang niet altijd. En daarom heb ik MS, maar daarom kies ik er ook voor om me met ‘The Wahls’ Protocol’ beter te voelen. Ik hoop dat het me, in de toekomt, lukt.

Een goed gesprek met – sleur

Dat klinkt negatiefsleur

Ik las laatst een opmerking van Arnon Grunberg. Hij had een gesprek met iemand die zei: ‘als je iets bezit, dan sta je al met één been in de gevangenis’. Het lijkt alsof sleur ook zo’n zwaar begrip is. Ik ga niet in op het gesprek van Arnon Grunberg, maar wel op mijn bedenkingen bij ‘sleur’. B. en ik spraken er gisteren over. Dat iets al snel een sleur is. Hoe je leeft, hoe je moet leven. En de vraag die ik mezelf dan stel is, is dat erg?

Wanneer is iets een sleur?

Als iets gaat zoals het gaat? Ik heb een man, een gezin met puberende kinderen. Ik heb ooit voor die man gekozen, ik heb ervoor gekozen om kinderen samen met hem te krijgen. Is dat een sleur? Alles is hetzelfde, althans dingen gaan vaak hetzelfde. Ik denk dat dat sleur wordt genoemd. En ik hou daar wel van. Ik ben wel kritisch. Als ik geen vertrouwen heb in een situatie, dan wordt sleur opeens wel heel zwaar. Dan wordt het woord ‘sleur’ opeens heel negatief. In gesprek over ‘sleur’ bedacht ik dat ‘vertrouwen’ voor mij veel belangrijker is. En dan komt er weer een nieuw begrip: ‘kiezen’. Volgens mij is het vooral mooi dat we in deze tijd in staat zijn om te kiezen. Ik kies ergens voor en dat doen anderen ook. Wanneer ze dat doen, dan respecteer en accepteer ik dat. Dan wordt ‘sleur’ wat minder zwaar en voor mij kiezen voor ‘vertrouwen’ veel belangrijker.

kiezen