Ik, klagen? Anderen ook?

 

Laatst werd ik geconfronteerd met het negatieve beeld dat menen van zichzelf en hun omstandigheden hebben. Iemand zei tegen me dat ze het wel  heel zwaar heeft. Terecht. Ze heeft mentaal en fysiek klappen gehad. Maar ze is al zeventig en een tijd geleden was een mens blij als zij of hij die leeftijd haalde.

Mag je klagen?

Natuurlijk mag dat. En tegelijk vraag ik me af waarom een mens klaagt. Om het aan iedereen te laten weten? En waarom? Maakt dat het dan niet zo erg?

Nieuwswaardenheorie

[Lees meer…]

Gedachten zijn geen feiten

Dat staat centraal in de cursus mindfulness

Want wees eerlijk. Je denkt te weten hoe je bekend staat. En je denkt te weten wat iemand anders wil zeggen of doen, of wat een zekere blik betekent. Iemand met wie ik sprak, vertelde dat mensen zich ergeren aan van die langdradige klagers .’ Van die ouden van dagen.’ Volgens mijn gesprekspartner denken ze dan aan hun eigen ouders, ook van die oude. En zo kun je zien dat iedereen denkt. En die gedachten voor feiten houdt.

Denken is alledaags voor iedereen

[Lees meer…]

Niet (meer) klagen, kan dat?

Laatst las ik een blog over de baby boomers van @Diepstraten die wat de schrijver betreft te veel klagen. Nico Dijkshoorn schreef  een herkenbaar stuk over zijn hekel aan de Stem van het Volk.

Klagen over anderen

Dat soort ‘klachten’  begrijp ik goed. Het gaat tenslotte over iets dat veel voorkomt en het gaat over anderen. Want natuurlijk beklaag ik me graag over notoire klagers. Ik ken mensen, die zoveel te klagen hebben over het leven dat hun mondhoeken naar de onderkant richting kin wijzen.

In Nederland zijn we sowieso meesters ‘klagen’. Er wordt veel geklaagd over van alles en nog wat. Ik was pas verbaasd om te vernemen dat Nederlanders behoren tot de gelukkigste mensen op aarde. Hoort klagen, liefst over wat anderen ons hebben aangedaan, daarbij?

Klagen heeft een reden [Lees meer…]