Een goed gesprek met – aandacht en luisteren

We horen veel, van anderen. We denken veel  van anderen te weten. Maar:

Luisteren we ook echt?

In mijn studie communicatiewetenschap en in mijn werk heb ik geleerd om wat anderen zeggen in eigen woorden samen te vatten. Dan heeft die ander het gevoel naar behoren gehoord te zijn. Als mindfulness-trainer doe ik dat anders. Iedere deelnemer mag na een oefening zijn of haar ervaring aan de gesprekspartner (eigenlijk alleen de luisteraar) vertellen, zonder dat de ander verbaal reageert. Voor mij, en voor anderen werkt dat goed. Non-verbaal wordt er geknikt, verbaasd gekeken, gelachen, worden er schouders opgehaald. De luisteraar luistert met aandacht, geeft reacties in het eigen verhaal erna.

Vijf minuten lijken lang. Ik heb al vaker meegemaakt dat mensen ongemakkelijk begonnen te schuiven omdat ze niets meer konden of wilden zeggen. Maar uiteindelijk geeft het rust. Als iemand alleen dát zegt wat hij of zijn wil zeggen.

Yoga is bewegen met aandacht

Ik doe hatha-yoga. Mijn yoga-juf zegt: yoga vraagt om beweging met aandacht. Aandacht voor de beweging die je maakt of kunt maken, aandacht voor jezelf. Ze zegt ook altijd: luister eerst naar je lichaam en dan pas naar mij.

Yoga brengt mij veel. Als MS-patiënt kan ik nog veel, ook door yoga. In de wetenschap is vastgelegd dat yoga, bewegen met aandacht, goed is voor mensen die het doen. Er was een tijd dat iedereen die ziek was, zich niet teveel mocht bewegen volgens de medische wetenschap. Nu wel. Aandacht en luisteren helpen ons misschien?

 

Over mantelzorg gesproken

Jonge Mantelzorg

Vorige week blogde ik over at MS me brengt. Ik heb alle complimenten aan B gegeven als mantelzorger, maar ik beschik ook over jonge mantelzorgers. Ze hebben alle drie meegedaan aan bijeenkomsten voor jonge mantelzorgers bij het Rode Kruis (tja, G was er niet zo dol op), ze helpen en ze koken als dat nodig is. G vertelde lang geleden over een schoolkamp waar leerlingen moesten helpen met afwassen. Sommige groepsleden wisten niet wat ze moesten doen! En dat maak ik vaker mee. Ik moest vroeger dagelijkst meehelpen met de afwas (toe was er nog geen vaatwasser). Is dat de reden? Ik ben er, denk ik, niet slechter van geworden. En mijn jonge mantelzorgers en ik varen er wel bij.

Een voorbeeld: B is gluten- en lactose-intolerant. Daar houden we rekening mee bij het koken. Ik maakte gisteren pannenkoeken van speciale mix, maar het ging niet zo goed. G nam het over en ergerde zich. We hebben prima soep (knolselderij en tomaten) en pannenkoek gegeten.

Een vriend van één van de drie heeft ook een zieke moeder, woont met haar alleen en helpt haar super (ook met jonge mantelzorg). Complimenten G!

Zo, nu een beetje minder warmte. Misschien helpt me dat.

______________________________________________________________________________

Mindfulness 1 op 1

Je kunt bij mij deelnemen aan de mindfulness based cognitieve training (MBCT) 1 op 1 , op een doordeweeks moment. We maken een afspraak om kennis te maken met mindfulness en je kunt ervaren wat het met je kan doen. Kosten voor een MBCT-training in 8 sessies van ongeveer anderhalf uur, zoveel mogelijk aangepast aan jouw wensen zijn €375,- . Daarin zijn 8 lessen, een cursusmap, geluidsmateriaal op USB-stick inbegrepen.

 

 

______________________________________________________________________________________________________

Wat je ook kunt doen met mij:

Doe jij mee aan de meditatiebijeenkomst op 26 juni op Papenweg 80 Bunde van half acht tot negen? Als je iets meer wilt weten ver hoe ik te werk ga, zie en gebruik dit als een introductie-bijeenkomst voor mindfulness. De kosten zijn 10 euro.

Wat MS met me doet

Aangezien ik van veel mensen complimenten lees en hoor over ‘hoe goed’ ik de ziekte MS doorsta (ten dele is dat waar), vertel ik je nu ook maar mindere dingen. Het moet maar.

Ik heb last van gebrek aan concentratie en korte termijngeheugen

[Lees meer…]

Een goed gesprek met – Mindfulness, bij alles

Met mindfulness word je plat gegooid

[Lees meer…]

Wat Prednison met me doet

Zoals ik al aangaf, doen beweging, gezond eten en medicatie mijn zieke lichaam (MS) goed. Ook gezonde mensen varen daar wel bij. Maar dan zijn ze misschien niet aan medicatie toe. Ik wel. Ik spuit om de dag betaferon en ik heb twee weken geleden een prednison-kuur gehad. Dan krijg je (ik dus) 1.000 mg prednison via een infuus in drie afzonderlijke dagen. Het duurde even, maar het gaf me een ‘boost’. Ik denk nu al over meer (werk)activiteiten. Ik bied je in ieder geval aan waar ik (ervarings)deskundigheid in heb: mindfulness.

Het kan jou óók veel bieden

[Lees meer…]

Een goed gesprek met -yoga als levenshouding

Bewegen is belangrijk voor je gezondheid

Vandaag had ik, als gebruiker van Juice Plus, yoga in buitenplaats Vaeshartelt. Beide facetten hebben onmiskenbaar positieve gevolgen voor de gezondheid. Goed bewegen en gezond eten.

Dat verzin ik niet. Beter word ik er (nog)  niet van, maar het doet me wel goed. Tijd heb ik genoeg, dus ik beweeg veel. Zo heb ik twee keer per week yogales, twee keer per week medische fitness (met een fysiotherapeut) en fiets ik vaak met B op de Hase Pino.

Eén van mijn yoga-leraressen zegt yoga-lerares te zijn geworden omdat het haar gezondheid zoveel heeft gebracht. Yoga wordt ook ingezet bij mindfulness:

Yoga als levenshouding

 


Yoga is een diepe vorm van respect die je cultiveert voor jezelf. Het begint met luisteren. Als je luistert naar je lichaam, merk je soms hoe moe en onrustig je bent. Hoe je dat doet?

Geef zachte aandacht aan wat je doet, terwijl je het doet. Blijf waakzaam voor de bewegingen van de geest. Yoga betekent respectvol thuiskomen in het ‘nu’. Je forceert niet en je spant je niet te weinig in. Je volgt de middenweg. Je lichaam kan je vertellen hoe je jezelf kunt respecteren. Jij neemt verantwoordelijkheid. Niemand anders kan beslissen wat je wel of niet kunt, wel of niet wilt doen.

Yoga-les helpt en is aangenaam

Yoga, zoals hierboven omschreven kun je altijd doen, vaak. Yoga-les vind ik aangenaam. Als ik het zou kunnen, zou ik ook yoga-lerares willen zijn.

De automatische piloot – kiezen of niet

Mijn vorige blog ging over les 1 van de Mindfulness Based Cognitive Therapy / Training (MBCT) die ik je kan geven.

De automatische piloot herken je vast bij jezelf

En zoals ik al aangaf, is het gebruik daarvan niet erg, het heeft soms voordelen. Maar, soms ook nadelen. Om je te laten ervaren hoe het ook anders kan, stel ik je voor om eens een rozijn tussen je vingers te nemen.

Hoe voelt dat?

Als je er eens in knijpt, het van vorm verandert. Als je de kreukels verplaatst. En dan:

Hoe ruikt dat?

Als je de rozijn dicht bij je neus houdt. Als je erin knijpt. Als je er een klein scheurtje met je nagel in maakt. En dan:

Hoe klinkt dat?

Als je de rozijn dicht bij je oor houdt. Als je erin knijpt, zachtjes. En dan:

Hoe proeft dat?

Als je de rozijn in je mond doet. Er één keer op bijt. Hoe smaakt de rozijn links op je tong,rechts, voor en achter?

De automatische piloot even weg

 

Een rozijntje zo ervaren, haalt de automatiek weg. Je kunt ook bij de eerste hap met eten of met tanden poetsen of met douchen kiezen om te ervaren wat je voelt /hoort / ruikt /proeft / ziet. Dan wordt het heel anders dan je gewend zult zijn. Bij cursussen over gewichtvermindering worden tips voor het eten zo gegeven. Daarbij is het voor iedereen handig om eten écht te proeven en het niet weg te bunkeren. Wat ik zo bijzonder vind, is dat mensen in hongerend Ethiopië, waar mijn zoon is geboren echt een standaard eetritueel hebben waarbij ze nooit alles opeten omdat dat niet beleefd zou zijn. En soms is het handig om, zonder dat je erover hoeft na te denken, op te staan en weg te lopen. Dat gaat, vanzelf. Ik kan je wel vertellen dat ik, sinds ik niet meer zo goed loop, en in openbaarheid vaak een rollator of een stok (vanwege ms) gebruik, niet meer zo makkelijk de automatische piloot inzet. En er zijn meer zaken te bedenken. Bijvoorbeeld als je moeite hebt om op gewicht te blijven. Of als je kortaf bent. Nee,

 

Jij doet dat niet

En ik ben opgelucht dat ik er voor kan kiezen. Ik kies er vaak voor om  aandacht, wel of niet voor eigen en andermans handelingen te geven, hier en nu en zonder oordeel.

Hoe voel je je? Wat voel je dan?

Als beloofd aan iemand komt hier het vervolg van mijn verhaal van gisteren.

Waarom erg?

Ik loop minder goed en ik ben sneller moe, heb minder energie. Mijn fijne motoriek is minder en ik ben licht incontinent. Mijn concentratie laat te wensen over. Maar goed, dat hoort er blijkbaar allemaal bij. En ik doe er veel aan om het tot een minimum te beperken:

 

Ik:

  • doe aan yoga
  • mediteer regelmatig
  • houd me aan de Terry Wahls-methode
  • ben als mindfulness-lerares erg bezig met de principes die daarbij horen
  • beweeg veel
  • neem veel medicijnen en andere voedingsmiddelen, waaronder omega 3-tabletten, JuicePlus, vitamine D en cranberry en d-mannose
  • eet geen vlees en weinig vis

Waarom ik dat doe?

[Lees meer…]

‘Hoe voel je je?’

‘Slecht’

Ik was altijd  gewend dat ik zei: ‘Naar omstandigheden, oké.’ Maar nu durf ik ook te zeggen dat ik me slecht voel. Daar hoort ook bij mindfulness. Je hoeft niet altijd te antwoorden dat het goed met je gaat. (Mensen antwoorden meestal op de vraag: ‘hoe gaat het met je?’ met ‘Goed.’) Op je antwoord ‘goed’ krijg je alleen een bevestigend antwoord of een beleefde knik. Op een negatief antwoord willen mensen weten wat er met je is. Op zich wel zo aardig. Maar een positief antwoord is vaak ook een gewoonte. En dat ‘weten’ mensen die het je vragen ook. Waarom ik durf te zeggen dat het slecht met me gaat, is omdat ik eerlijk geleerd heb te zijn. Tegenover anderen, maar ook tegenover mezelf. Dat laat mindfulness met weten. De initiator van mindfulness begon met behandeling van mensen met chronische pijn. Soms kun niets aan ze zien, maar ze willen laten weten dat ze ‘iets’ hebben. Beter dan wat ik vaker zie / zag: doordat mensen lijden onder pijn, worden ze ondraaglijk voor anderen. In de relatie, in de opvoeding. Wie heeft daar iets mee / aan? Mensen die voor pijnlijders zorgen of die het verdragen, verdienen beter.

Hoe nu?

Maar dat ik me ‘erg ziek en niet goed’ voel en dat laat weten aan anderen, maakt het niet verkeerd. Alleen kan ik nu volgens mindfulness zeggen hoe ik me voel, zonder dat anderen dat voor me bedenken.

Dus: Ik voel me niet goed en hopelijk gaat het weer beter, mentaal dan.

Een goed gesprek met – yoga en mindfulness

Mijn voordeel

Wie zei ook weer: ‘elk nadeel heb ze voordeel’? Ik heb wel een voorbeeld hiervan. Door mijnziekte (MS) kan ik niet meer zo goed werken. Daarom heb ik geen last van drukte. Tenminste, niet echt. Want doordat ik ziek ben, kan ik niet zoveel op een dag aan.

MBCT

 

 

 

 

 

 

 

 

Waar ik wél blij mee ben, is een les yoga extra per week. Op een bijzondere plek (Vaeshartelt Maastricht), met een bijzondere yoga-juf. J is bij mij komen kijken of ik genoeg ruimte zou hebben voor yoga. Toch niet.

Een goed alternatief is deze plek. J en ik hebben koffie gedronken. We bespraken elkaars levensloop. Ik vertelde haar wat mindfulness voor mij en mijn ziekte heeft betekend. Voor de diagnose heeft mijn depressie (ook een symptoom) tot mindfulness geleid. Alweer: ‘ieder voordeel heb ze…’

Mindfulness heeft me geholpen om hier en nu te denken, van dingen te genieten én dingen te verafschuwen. Bij acceptatie van mijn ziekte heeft het geholpen.  Het heeft me ook geleerd om me met mezelf bezig te houden en met mijn naasten. Niet met anderen. Het geeft me nog wel een probleempje om niet mee te gaan met ‘achterklap’ en negatief geklets over anderen. Ik wil in zo’n geval laten merken dat ik iemand heb gehoord en verder stil zijn. Dat is soms wat ingewikkeld.Vooral omdat ik verbaal nogal snel kan zijn.

Ik zou jou en anderen (ziek of niet) willen laten mee genieten van wat MBCT een mens kan brengen. Doe je mee? Of digitaal? Ik geef les met liefde en overtuiging.

Bel of mail me en we maken een afspraak.