Een goed gesprek met elkaar en met MS

De afgelopen dagen waren mensen blij dat populisme een halt is toegeroepen. Ik ook. En tegelijkertijd heeft het me aan het denken gezet.

Welke rol speelt communicatie daarin?

En, dichter bij mezelf: welke rol speelt communicatie bij reacties van mensen op mijn toestand? Mensen zijn heel lief naar mij toe. Ze bieden vaak hulp aan als ik het nodig zou hebben. Ik heb het zelden nodig. Ik niet of B niet. Denk ik.

Wat communicatie in zo’n geval daarmee kan doen? In mijn geval dan. Ik ben te verlegen om te doen zoals het volgens mij moet. Ik doe het vaak wel, hoor. Ik doe er mijn best voor.  Niet wegkijken, maar aankijken. En uitleggen dat ik weliswaar relatief veel hulp zou kunnen gebruiken, maar dat ik er soms niet zo voor voel. Omdat ik me zelf zo lang mogelijk overeind wil houden. Omdat ik niet teveel ‘bemoeizucht’ wil. En dan weet ik vooraf al dat mensen dat op het moment zelf glashard ontkennen. Ze willen me niet in de weg zitten. Ze willen me vooral met alle hulp die ze kunnen bieden, bijstaan. En daar lees je al hoe het voor me werkt:

Luister nou eens

Daar ben ik, daar zijn we slecht in. De reden waarom populisme bij de verkiezingen zo’n grote rol heeft gespeeld, kan zijn dat we niet naar elkaar luisteren. We weten alles al, rechts, links, groen, grijs, Nederlands, Turks, …. Om te kunnen samenleven zou het wel handig zijn om met aandacht naar elkaar te luistereen in een goed gesprek.

Voor mij persoonlijk, maar ook maatschappelijk zou het goed zijn om een goed gesprek met mensen te voeren, niet wegkijken en luisteren met aandacht voor elkaar. Of weet jij het al?

Mijn #tip van deze dag was een succes!!!

Grapje

Wat ik altijd belangrijk vind – tip van deze dag: ga stemmen als je 18+ bent. Als je niet gaat stemmen, gaat je biljet naar een partij waar jij misschien niet voor bent – werd nu echt opgevolgd (lijkt het). Maar mensen voelden de noodzaak. Wat mij betreft pakte de uitslag ook goed uit. Ik heb gestemd op een dame van GroenLinks. Nu zien of het ook wat oplevert. En of het kabinet 4 jaar aanblijft.

Ik kan niet veel meer, maar verantwoordelijkheid, bijdragen en aandacht maken het leven voor iedereen (ook voor mij) de moeite waard.

Herken je dit?

Laatst maakte ik een tip van deze dag:  luister naar een ander, vooral om te begrijpen en kijk hem of haar in de ogen. Daar kreeg ik een positieve reactie op. Van iemand die aangaf een ander nooit in de ogen te hebben gekeken. Nu doet ze dat wel en het geeft haar positieve ervaringen.

Wil jij dat ook (meer) doen? Waar een goed gesprek toe leidt.

 

Afkeer van verandering – voorkeur voor negatief nieuws

Wetenschappelijk is bewezen dat de mens over het algemeen geen veranderingen wil. En wetenschappelijk is ook bewezen dat, zeg, 70% van de 40.000 gedachten die we hebben per dag negatief zijn.  Dat willen we laten weten ook!

Ga maar na

Elk ziekteverhaal van mensen die we kennen, vertellen we door of wordt ons verteld. De onrust die er is over vluchtelingen is ook groot nieuws. De nieuwswaarden-theorie laat ons weten dat slecht nieuws en nieuws over personen en gebieden die dichtbij ons staan het eerste nieuws is dat tot ons komt. Ik heb pas  via de Correspondent gelezen over een moslim-volk in Maleisië dat zwaar onderdrukt wordt. Ik wist niet dat zo’n volk zo ver, met zoveel problemen bestond! Ik weet wel dat Front National vet gewonnen heeft. En dat er iemand in de buurt slecht gaat doordat hij terminaal ziek is.

En dan die veranderingen waar we tegen zijn

[Lees meer…]

Strategie of oplossing?

Wat is het één en wat is het ander?strategie1

Mijn man is bezig met een project bij het rijk – over menselijk  gedrag en duurzaamheid (vergeef me als ik het verkeerd zeg, want B is er niet). Wat hij mij vertelde, is dat sociaal-psychologisch is vastgesteld dat de meerderheid van mensen oplossingsgericht denkt. Er zijn maar een paar mensen die vooropgesteld strategisch denken. Wie dat wel en wie het niet doet is mij niet bekend. Maar ik moest er wel meteen aan denken na het schrijven van het vorige blog: Dijsselbloem bezuinigt 6 miljard, maar haalt niets weg bij ‘strategische’ zaken. Privatiseer de publieke omroep. Laat ons wereldburgers, los van grenzen, zijn. Misschien zijn dat ook wel oplossingen, toch? Het blijft ingewikkeld om te bepalen wat nu strategie en/of oplossing is. Volgens mij is het handig om eerst na te denken over waar je naartoe wilt (strategie) en dan pas na te denken over wat (oplossing) je daarvoor moet doen. Misschien zit daar het verschil. En kan het één niet makkelijk zonder het  ander.

Politiek ligt er niet automatisch strategisch inzicht, zo blijkt [Lees meer…]