Ken je mij? – 2

Vorige week blogde ik over mij en mijn welzijn. Over wat we denken te weten en over dat een goed gesprek wonderen doet. Net las ik in de Correspondent over ‘Alledaagse helden.’ Dat bracht me wederom onder de indruk en het laat zien dat een goed gesprek geen kwaad kan om te weten wat er in de wereld speelt. Ik geef je nog een voorbeeld:

Zwemles

Iemand dit ik regelmatig zie was ervan overtuigd dat een kind dat in het zwembad net gered was door een zwembadopzichter ‘toch zeker wel Syrisch’ was. Waarop een andere persoon dit bij het gesprek zat, ‘ gewoon’ een Nederlandse moeder van vijf kinderen, aangaf dat zij haar kinderen ook geen zwemles had laten doen vanwege gebrek aan geld.

AMA

En nu mijn verhaal over iemand die ik ken en jij misschien niet:

Hij kwam op zijn 14e als alleenstaande minderjarige asielzoeker (AMA) door een weldoener vanuit Congo in Nederland. Daar woonde hij in een gezinsvervangend huis met 3 andere AMA’s en een jongerenwerker die hen in de gaten hield. Hij leerde Nederlands, ging naar het VMBO en het ROC. Inmiddels is hij verpleegkundige en teamleider in een borginstelling voor dementerende ouderen.

Wil je in een goed gesprek meer over hem weten?

Dat kan. Hij is toevallig mijn pleegzoon. Wat ik hier in dit verhaal heb gezet, is lang niet alles, vanwege het detail en vanwege de openbaarheid. Maar sommige (of veel) vluchtelingen zorgen goed voor ons in onze samenleving. Vraag maar.

Een goed gesprek met elkaar en met MS

De afgelopen dagen waren mensen blij dat populisme een halt is toegeroepen. Ik ook. En tegelijkertijd heeft het me aan het denken gezet.

Welke rol speelt communicatie daarin?

En, dichter bij mezelf: welke rol speelt communicatie bij reacties van mensen op mijn toestand? Mensen zijn heel lief naar mij toe. Ze bieden vaak hulp aan als ik het nodig zou hebben. Ik heb het zelden nodig. Ik niet of B niet. Denk ik.

Wat communicatie in zo’n geval daarmee kan doen? In mijn geval dan. Ik ben te verlegen om te doen zoals het volgens mij moet. Ik doe het vaak wel, hoor. Ik doe er mijn best voor.  Niet wegkijken, maar aankijken. En uitleggen dat ik weliswaar relatief veel hulp zou kunnen gebruiken, maar dat ik er soms niet zo voor voel. Omdat ik me zelf zo lang mogelijk overeind wil houden. Omdat ik niet teveel ‘bemoeizucht’ wil. En dan weet ik vooraf al dat mensen dat op het moment zelf glashard ontkennen. Ze willen me niet in de weg zitten. Ze willen me vooral met alle hulp die ze kunnen bieden, bijstaan. En daar lees je al hoe het voor me werkt:

Luister nou eens

Daar ben ik, daar zijn we slecht in. De reden waarom populisme bij de verkiezingen zo’n grote rol heeft gespeeld, kan zijn dat we niet naar elkaar luisteren. We weten alles al, rechts, links, groen, grijs, Nederlands, Turks, …. Om te kunnen samenleven zou het wel handig zijn om met aandacht naar elkaar te luistereen in een goed gesprek.

Voor mij persoonlijk, maar ook maatschappelijk zou het goed zijn om een goed gesprek met mensen te voeren, niet wegkijken en luisteren met aandacht voor elkaar. Of weet jij het al?

Kiezen of klagen – mindfulness helpt

In Nederland wordt wat afgeklaagd

De overheid en vreemdelingen doen alles verkeerd. En dan te bedenken dat de Nederlandse bevolking tot één de gelukkigste samenlevingen te wereld, volgens de statistieken dan. En dat klagen houdt me bezig. Want de verkiezingen worden vaak overgeslagen.

De mensen die niet stemmen, klagen die nooit?

[Lees meer…]

Over aandacht en vertrouwen, hier en nu, voor en in jezelf

Vandaag is het wat mij betreft een aparte dag. Er wordt veel geschreven en gesproken over wat anderen verkeerd doen, hoe anderen verkeerd zijn. We kijken te weinig naar onszelf. Ik nodig je graag uit om, zonder oordeel, minimaal 10 minuten,aandacht te besteden aan je zelf. Ik vind dat één van de zaken waar mindfulness voor staat.  Hieronder lees je een citaat dat laat zien wat aandacht en vertrouwen kunnen doen: 

Als je geïnteresseerd bent, ben je geconcentreerd en als je geconcentreerd bent, ben je gelukkig. Als we onszelf alleen maar konden toestaan om deze simpele analyse als gids te gebruiken voor al ons handelen, zouden we bevredigende levens kunnen leiden waarin geen plaats is voor mentale afleiding. Als je geest afgeleid raakt, moet je je daarom afvragen of je geniet van de situatie waar je je in bevindt. Als het antwoord nee is, is de volgende vraag: wat heb ik nodig om ervan te gaan genieten?

uit: Met gewaarzijn leven, Sangharakshita (Living with awareness, 2003)

 

Het zou fijn zijn als we meer uitgaan van onszelf, onze eigen concentratie, aandacht voor onszelf. Volgens mij helpen we daar ook mee om gelukkig en met vetrouwen samen met iedereen te leven.

Daarom heb ik een tip van deze dag op Twitter en Linkedin over gepubliceerd. Geniet van jezelf.

boedhabrug4-234x300

Een goed gesprek met – Ilja Aussems verhuist

 Van: Korte Raarberg 31, 6231 KP Meerssen (tot 1 december 2016)

Naar: Papenweg 80, 6241 BW   Bunde (vanaf 19 december 2016)

 043-879 55 79  / 06-41018380 / Ilja @play-time.nl

Een goed gesprek – en koffie aan het begin van de dag 3

Hier zijn de basisscholen weer begonnen

schoolWe gaan zowat weer aan de slag, mannen en vrouwen, kinderen gaan werken of naar school.  Anders dan dat vroeger was.

‘Vroeger was alles…’ [Lees meer…]

Wat levert democratie ons nu nog op?

Wat moet onze democratisch gekozen regering doen in tijden van crisis?democratie

Ik zie veel en lees veel. Ik begrijp niettemin steeds minder. Ik las dat minister Dijsselbloem extra bezuinigingen van 6 miljard voor 2014 heeft aangekondigd. Zó erg is het. En er zijn heel veel mensen die daar gevolgen van ondervinden. Maar we hebben wél een publieke omroep die programma’s als de ‘Allerslechtste echtgenoot’ uitzendt. En die cabaretprogramma’s uitzendt, en Paul de Leeuw in huis heeft. Voor veel geld.Tegelijk moet alles marktgericht. Zoals het openbaar vervoer. Maar er moet wel in de kamer aandacht worden besteed aan het debacle van de Fyra. En de kosten daarvoor? Ik begrijp veel dingen niet, geloof ik.

De teloorgang van het democratische grondbeginsel [Lees meer…]

Weet jij het antwoord? – Over mijn ontwikkeling en mijn naïveteit

Ik ben op gegroeid in Zuid-Limburg Limburg

In een prachtige omgeving. Ik ben er niet voor niets, na 17 jaar nadat ik er wegging, weer gaan wonen. Maar goed, hier dus. Toen ik jong was, groeide ik heel braaf op. Ik deed het goed op school, zat elke zondag in mijn zondagse kleren in de kerk en jongens voetbalden en meisjes handbalden. Vanaf mijn 18e wilde mijn oma al van me weten of ik een ‘liefste’ had. Nou, het kwam dus goed uit dat ik op mijn bijna 18e een ‘goed geleerd’ vriendje had gescoord die inmiddels de liefde van mijn leven is geworden. Dus voor een belangrijk deel heb ik voor de ‘goegemeente’ veel of alles goed gedaan. En dat is even zo gebleven.

nestEn toen verliet ik het nest [Lees meer…]

Een goed gesprek met – één van ons

Ken je dat begrip?

Wie Limburgs ‘plat’ praat of kent die heeft er wel van gehoord of gebruikt het: ‘Eine van oos’ In Limburg wordt het heel belangrijk gevonden als je één van ons bent. Dan weet je veel van de gemeenschap en je weet hoe ‘het hoort’. Hoe je je ‘hoort’ te gedragen. Ik ben er overigens van overtuigd dat dit begrip niet typisch Limburgs is. Het is ook het begrip van samenleving. We weten hoe het ‘hoort’ en kunnen op die manier samenleven. Niet dat ik alles doe hoe het ‘hoort’, bespaar me. Hier, in het katholieke zuiden, denkt de samenleving dat het niet ‘hoort’ om op zondag de auto te wassen of de ramen te lappen. Net zoals het in gereformeerde gemeenschappen niet hoort voor vrouwen om ‘gewaagde’ broeken of te korte rokjes te dragen.hoehethoort

Niet meedoen, maar…? [Lees meer…]