MS en energie – dat staat dicht bij elkaar

Mijn directe achterban komt vandaag terug van ‘A camping flight to Lowlands’. Het was er fantastisch. Ik gun het ze en ik ben jaloers op ze. Mijn ziekte (MS) laat het niet meer toe om erbij te zijn. Maar: de belangrijkste reden om niet meer mee te gaan (een paar jaar geleden was ik er wel) is energie. En mijn blaas werkt niet meer zo goed.

 

Energie

De energie leek het niet goed te trekken. Ik ging ervan uit dat ik daar thuis minder last van zou hebben. Slechts deels is dat zo. Mensen die heel dichtbij me staan, deden ongevraagd alles voor me: afwassen, vuilniszak buitenzetten, opruimen, spullen aannemen. Dat was lief. Maar het stond me ook in de weg. Mensen kwamen. Die kregen koffie van me. ‘Moet ik je vuilniszak opruimen?’ Mijn antwoord was ‘nee’. Zo vol was hij toch nog niet? Wel, dus. Dat was voor mij de kans om hem ze;f op te ruimen. dicht te knopen en buiten te zetten. Dat kan ik! Hij stond zaterdag nog achterom, ik zou hem z0ndagavond voor aan straat zetten. Maar dat was al gedaan toen ik even weg was! In plaats van dat ik geholpen ben, kost het me veel energie. En ook goed opgeruimde spullen moet ik nu zoeken omdat ik ze ergens anders bewaar. Ook dat kost energie.

Wat kan ik nog?

Ik probeer zoveel mogelijk zelf te doen. Wat ik nog kan, doe ik en wat niet meer lukt, daar vraag ik hulp voor. Die krijg ik en die waardeer ik. Maar als ik er iets van zeg, van ongevraagde hulp, heb ik mensen beledigd. Daar gaat mijn energie weer. Mindfulness zegt daarover: ‘Er is wat er is’. Dan neem ik dat maar voor lief. Dat accepteer ik dan maar.

Ik bereid me met goed genoegen en met belangstelling voor op de terugkomst en de mooie verhalen van B en de kids en, er is wat er is.

Een goed gesprek met – vrijheid en keuzes maken

vrijheid

‘We leven in een vrij land’

Is dat zo? Het lijkt alsof deze tijd steeds meer gaat om hoe een mens ‘hoort’ te doen en te zijn. Mijn ziekte (MS) maakt het sowieso moeilijk om vrij te zijn, maar volgens mij heeft ook de ‘normale’ mens moeite met vrijheid of met vrij zijn. Denk maar aan de druk die werk op iemand legt, of thuis, of dierbaren. Denk maar aan hoe politiek zich beweegt. Wat mij soms wat meer vrij maakt, is dat ik kan zeggen dat ik sommige dingen niet kan. En het laat mij zien dat keuzes maken belangrijk is. In mindfulness komt kiezen vaak aan bod. Kies ergens voor.

Kies voor iets dat jij wilt.

Wat daar wat mij betreft centraal in staat, is dat je zaken loslaat en mensen om je heen hun eigen keuzes laat maken. Als ze dat willen en kunnen. Daarbij blijft wel overeind dat je weliswaar kunt loslaten, maar dat aandacht en belangstelling voor wat er hier en nu gebeurt overeind blijft.

keuze

Lukt dat?

Een goed gesprek met – mini-retraite

Wil jij ook even tot jezelf komen?

Druk-druk-druk, wie niet? Als een mens niet oplet, dan dreigen dagen zich aan elkaar te rijgen. Volgens de gewoonte zijn wij als mens geneigd langs onszelf heen te denderen. Ik bied je met de mini-retraite op 25 januari om (10.00 uur of om 15.00 uur) de gelegenheid om even tot jezelf – hier en nu – te komen.

Voor iedereen

Je hebt geen voorkennis over meditatie, mindfulness, whatever, nodig. Gun jezelf even de tijd en aandacht voor jezelf. Voor 15 euro doe je mee met geleide meditaties, op een comfortabele plek met een kleine groep belangstellenden.

Wil je mee doen?

Als jij graag je aandacht bewust wilt laten neerdalen op jezelf hier en nu met geleide meditatie, kun je aanmelden via telefoon of e-mail. Kun je niet op 25 januari ’s avonds of ’s ochtends? Maar heb je belangstelling? Ik plan elke maand een tijd voor mini-retraite, op maandag of op donderdag. Als je wilt weten wanneer, dan kan ik je op de hoogte houden.

Wie weet, tot ziens op de mini-retraite!

boedhabrug4-234x300

 

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

Op 25 januari vindt er weer een mini-retraite plaats in Meerssen. Van 10.00 tot 11.30 of van 15.00 tot 16.30 uur. Voor 15 euro.

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

 

Over zenden en luisteren gesproken – sta jij alleen in de douche?

Mijn vorige blog ging over luisteren. Ik denk dat het gevoel dat ik daarin bespreek, past bij deze blog. Over aandacht en luisteren gesproken:

Komt het jou ook bekend voor dat je al douchend met heel veel dingen bezig bent?

Ik denk het wel, want wanneer ik dit voorbeeld aanhaal omdat het ons iets vertelt over hoe onze aandacht versnipperd wordt door heel veel, zie ik om me heen heel veel knikkende, vaak ongemakkelijke gezichten. Ik geef je weer dat beeld voor jezelf over mindless of mindful douchen, in dit blog. Dus, graaf nog eens in je binnenste en denk na over hoe dat bij jou werkt.

Als je onder de douche stapt, wie gaan er dan met je mee, of wat? [Lees meer…]

Zenden, zenden en nog meer zenden

Herken je dat?

Dat we vaak willen laten weten hoe iets óns vergaat of dat ik of mijn gesprekspartner weet hoe dingen zijn of gaan. Of dat we of ze er al ervaring mee hebben. Ken je het fenomeen dat we allemaal zendingsdrang hebben? De één meer dan de ander. Ik heb het een beetje van me af gegooid. Doordat ik zoveel ervaring met mindfulness heb, kan ik dat. Helemaal weg gaat het, wat mij betreft, nooit. En hoe zeer ik ook voorstander ben van een goed gesprek – ik, en jij ook, dat weet ik zeker – zend graag.

Probeer maar eens uit

[Lees meer…]

Een goed gesprek – vragen

Vraag jij weleens iets aan een ander?

Volgens mij is dat wel handig voor een goed gesprek. Belangstelling voor de ander. Dus geen gesloten vragen, liever niet, maar open vragen: ‘wie, wat, hoe, waar, waarom, …’ Dus geen vragen waarmee de ander zich met ‘ja’ of ‘nee’ of  desnoods ‘misschien’ vanaf kan maken. Natuurlijk zijn er ook mensen die in dat geval los zijn en van alles vertellen, maar een garantie is daarmee niet gegeven.

Belangstelling

Die heeft iedereen graag.Dat is aandacht. Dat past in mindfulness. Laat alle mitsen en maren los en luister naar de ander. Ik ben soms ook al met mijn hoofd een stap verder. Wil eigenlijk zelf het antwoord geven. Wat ik al bedacht had voordat ik de vraag had gestald. Maar ik verzeker je: vragen en desnoods tellen tot een antwoord van een ander is veel leuker.

Dat is goed voor een goed gesprek, en je wordt er zelf gelukkig van. Als je dat niet al was.vragen

Een goed gesprek met – of zonder moralisme

B citeerde John Williams over moralisme.

Wanneer ben je een moralist?

‘En volgens mij is de moralist het meest nutteloze en verachtelijke wezen dat er bestaat.  Hij is nutteloos omdat hij zijn energie besteedt aan het geven van een oordeel in plaats van aan het verwerven van kennis, omdat het geven van een oordeel eenvoudig is en kennis moeilijk is. Hij is verachtelijk omdat zijn oordelen een visie van hemzelf weerspiegelen die hij in zijn onwetendheid en trots aan de wereld zou willen voorleggen’ – John Williams in Augustus

Dit is wat mij betreft een ‘moralistische’ mening van een inmiddels overleden schrijver.

Maar: herken je zijn verhaal?

Volgens mij kennen we allemaal wel een moralist. Iemand die alles beter weet en dit graag voor andermans voeten legt. Ik ken ze wel. Iemand dicht bij me, die alles al weet en die hard zijn best doet om dat te verzwijgen van zichzelf dat tegen de wet van de eigen mening in gaat.

En wij zelf dan?

Jij en ik hebben toch ook een mening, een overtuiging die wij hebben en die we graag over het voetlicht brengen. Soms (of vaak?) zijn we zelf ook een moralist. Niet zo verwerpelijk als John Williams hem beschrijft, maar toch. Moralisme bepaalt onze levensweg. En, wat daarbij wel handig is aandacht voor (het moralisme van) anderen. Belangstelling voor wat er om ons heen gebeurt. Soms is dat moeilijk om op te brengen, moralistisch als we zijn, maar toch.

thumbsup

 

Hoe gaat het met jou?

‘Goed’ Dat zei ik vroeger altijd  automatisch.

Ken jij dat soort uitwisselingen? begroeting

Dat doe ik zelf altijd. Omdat ik het op zich wel een aardige begroeting vind. Maar: ik probeer zo geïnteresseerd mogelijk te klinken. Want ik vraag je toch om hoe het met je gaat? Dat wil ik wel echt weten!

Nadat ik de diagnose MS kreeg, vroegen mensen me ook ter begroeting: ‘hoe gaat het met jou?’ In het begin antwoordde ik automatisch met: ‘goed’. Maar waarom ik echt geïnteresseerd ben in hoe het met iemand gaat, is omdat ik graag eerlijkheid hoor. En toen ik wist, dat het terecht niet goed met me ging, kreeg ik het heel moeilijk uit mijn mond: ‘goed’. Dus dan maar eerlijk zijn. ‘Slecht’ of ‘naar omstandigheden oké’. Toen ze het voor heerst hoorden, fronsten mensen hun wenkbrauwen, vaak gederangeerd.

Dát hadden ze niet verwacht!

En toch wil ik niet liegen. Dan maar met de blote billen op tafel. Ik kan wel liegen, maar dan bedenken mensen zelf hun eigen verhaal. Want ze horen het wel als ik een beetje dubbel praat. Of ze zien dat ik wankel loop. En weet je wat?

Misschien willen ze de waarheid liever niet horen

Ten minste, die indruk heb ik wel. ‘Hoe gaat het?’ ‘Goed’ is een prettige begroeting. En dan is het misschien niet zo handig om meteen uit te wisselen hoe het écht zit. Ik krijg die begroeting tegenwoordig helaas wat minder. Een mens weet nu eenmaal dat ik een voorstander ben van de echte waarheid. En wil hij of zij die wel horen?smiley

Ik woon in de periferie – het Heuvelland

AmstelGoldRaceHoud jij van wielrennen?

Zondag reed de Amstel Gold Race langs. Als je van wielrennen houdt is dichtbij wonen het summum. Als je er niet van houdt, zijn er ook veel redenen te bedenken waarom je er zou willen wonen. Bijvoorbeeld de heuvels zelf. Gisteren waren we op de Gulpenerberg. We zijn even op een bankje gaan zitten om te genieten van het uitzicht, in het dal. En boven, in de lucht vloog een roofvogel. Een roofvogel vliegt ook soms boven ons huis. Daar geniet ik ook van.

De Randstad is dichtbij bedrijvigheid [Lees meer…]

Een goed gesprek met – jezelf en medemensen

Eengoedgesprek

Binnenkort is het weer de dag van de Dialoog (9 november)

Want een goed gesprek lijkt te moeten worden georganiseerd. Ik moet zeggen dat ik een rondetafelgesprek met mensen die je nu niet zo vaak spreekt, absoluut de moeite waard vind. In mijn woonplaats Meerssen wordt het ook georganiseerd. Vanuit de gedachte: niet spreken over elkaar maar met elkaar.

Dat maakt een gesprek goed. Aandacht voor de ander, dialoog met de ander, vragen aan de ander. Ik was een keer bij de Dag van de Dialoog in gesprek met een ernstig spastische mevrouw. Ze leerde me veel over zichzelf én over mij. Dat zij juist in haar contact met anderen tegen veel ongemakken aanloopt. Dat ik meestal mensen voorbij loop in mijn  ‘drukte’ en aandacht voor mezelf.

Het heeft me ook veel geleerd voordat ik zelf afhankelijk werd van  de scoot-mobiel, rolstoel en rollator. Inmiddels heb ik vergelijkbare ongemakken als de mevrouw die ik boven noemde. En dan spreek ík nog wel duidelijk. Maar de ‘gewone mens’ heeft blijkbaar niet meteen het idee om in zo’n geval met een ‘medemens’ te maken te hebben.

Spreek jij weleens met mensen drie woningen verder? [Lees meer…]