Een goed gesprek met – mezelf en MS 1/

Ik wilde het bijhouden

Het proces dat ik heb doorgemaakt en nog steeds doe (ik maak mezelf geen illusies, dat blijft zo tot ik er niet meer ben) houd ik een tijdje bij en ik deel het met je.

Op vakantie Osborne

In 1999 was ik de gelukkige moeder van de oudste, werkzaam voor vier dagen in de week en de gelukkige geliefde van B., nog steeds mijn man. Ik werkte in loondienst als communicatiebeleidsmedewerker in een goed gevulde baan. C. is in juli geboren. Toen hij ongeveer 10 maanden was, gingen we voor het eerst weer eens op vakantie, een maand lang kamperen in Spanje.

Daar begon het

Ik dacht toen dat de reden voor het feit dat ik dubbel zag, kwam doordat ik te hard gewerkt had. Even rust nemen, dus. Maar, ik kon niet lezen en ik durfde geen auto te rijden.  En rust nemen hielp niet zo goed. Ik viel op de camping een gat in mijn broek en besloot toch maar even naar de dokter te gaan. Daar  waren ze blijkbaar toch wel onder de indruk van mijn onzekere voorkomen. Ze stuurden me per direct naar het ziekenhuis in Madrid (we kampeerden in El Escorial, een aantal kilometers van de hoofdstad van Spanje verwijderd). Daar moest ik over een lijn lopen, hetgeen ik niet kon. Uit het Spaans dat ik gebrekkig beheerste, begreep ik dat de arts daar dacht dat ik een herseninfarct had gehad. Maar hij kon er niets van ontdekken en hij adviseerde me het in Delft (waar ik toen woonde) nog een keer te laten nakijken.

In de file op de vluchtstrookFile

Ik was nog vergeten wat daaraan vooraf ging: we werden door de taxi naar het ziekenhuis vervoerd met z’n drieën. De taxi-chauffeur dacht dat niet ik, maar die kleine, schattige dreumes hals-over-kop moest worden vervoerd. Hij besloot om de file van het verkeer dat een weekendje weg was geweest uit Madrid, te negeren, en nam de hele weg de vluchtstrook.

Terug in Delft

Na de vakantie van een maand, was het ergste over. Ik zag niet meer zo dubbel. Ik durfde nog niet goed te rijden, carpoolde met mijn collega en ging naar het Reinier de Graafziekenhuis voor een controle. Ook daar vonden ze niets bijzonders en ik nam de oude gang van zaken weer op.

Ik dacht nog wel terug aan die fase, vertelde er weleens aan anderen over, maar het leek een incident dat weer over ging.

Over iljas

Ilja Aussems is mijn naam. Ik ben specialist in "een goed gesprek met" Ik blog er elke week over, met mijn opleiding als communicatie-wetenschapper en mijn werkervaring als docent / trainer en adviseur bij de hand. Ik begeleid professionals die willen groeien in hun werk en/of privé. Ik ben jouw bruggenbouwer, train en begeleid je bij een goed gesprek met jezelf en met je doelgroep in je werk (klanten / cliënten, leerlingen, collega's, netwerk) en privé (jezelf, je relatie, je gezin).
Dit bericht is geplaatst in MS met de tags . Bookmark de permalink.

3 reacties op Een goed gesprek met – mezelf en MS 1/

  1. Pingback: Een goed gesprek met – mezelf en MS 7/

  2. Mita schreef:

    Ha Ilja,

    Begrijp ik het nu goed dat je MS hebt? Ik schrok van je bericht. We zijn elkaar uit het oog verloren, maar vandaag klikte ik je site weer aan via een berichtje dat via linkedin binnenkwam. Daarin stond dat je jarig was. Van harte!

    Hoop wat van je te horen. Het allerbeste!
    Mita

    • iljas schreef:

      Hoi Mita,

      Ja, ik heb MS en dat had ik al toen ik bij De Beuk werkte. Heel veel dingen zijn achteraf duidelijk geworden. Hoe is het met jou? En dank je voor je felicitatie.

      Hartelijke groet, Ilja

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.