Een goed gesprek met – productontwikkelaars

Roepen sommige situaties ook wel eens vragen bij je op?

Bij mij in ieder geval, regelmatig. Zo had ik snel, zonder al te veel na te denken, nieuwe douchegel gekocht. Lekkere geur, dacht ik. Ik vermoed dat het kleurtje en de vorm van de fles me aanspraken. Vandaag gebruikte ik het voor het eerst onder de douche.

Wat ik voelde?

Toen ik mijn lichaam ermee inzeepte, voelde ik korrels, als een soort scrub. Ik pakte de fles in mijn hand en las daarop dat er ‘microparels’ in zaten. Buiten het feit dat ik dat niet zo fijn of nodig vond voor mezelf, merkte B op dat die microkorrels door de afvoergoot, via het riool in de zee veel vissen ‘letterlijk’ om zeep helpen. Daar had hij pas iets over gelezen. Dat riep bij mij de nodige vragen op, bijvoorbeeld aan de ontwikkelaars van een product als dit.

Welke afwegingen maak jij?

Wanneer een produktontwikkelaar iets ontwikkelt, wat telt dan? De markt? Je eigen voorkeuren? Duurzaamheid? Vissen? Het produkt dat ik had gekocht, was ‘gewoon’ en niet eko of duurzaam, dat wist ik. En tegelijk vraag ik mezelf af of er twee groepen in de wereld bestaan: mensen die alleen geboeid worden door dat wat de baas of het bedrijf wenst en mensen die zichzelf en hun toekomst en die van hun nazaten als uitgangspunten stellen. En dat levert tegelijk een nieuwe vraag op.

Waarom weet je iets?

Is het omdat je van sommige dingen niets weet omdat je er niet in bent geïnteresseerd? Of kunnen we nu eenmaal niet alles weten en schuiven we het dan maar aan de kant? Blijft wat mij betreft overeind dat ik me kan voorstellen dat een productontwikkelaar die microkorrels promoot daar toch alles van af zal weten. Of niet?

Wat zegt dat over een goed gesprek?

Goede vraag. Ik denk dat in een goed gesprek veel ruimte moet zijn voor vragen en luisteren. Voor wederzijds luisteren. Hoe weet je of lukt? Professionals zeggen dat je in een gesprek met een klant zelf niet meer dan 30% vanher gesprek aan het woord zou moeten zijn. Volgens mij is het nooit slecht om daar eens bij stil te staan. Staat wat mij betreft een vraag overeind die ik graag aan jou wil stellen:

Hoe stel je op een goede manier vast dat je een goed gesprek had?

En dan heb ik het niet meteen over het goede gevoel. In veel gevallen werkt dat. Maar als jij een goed gevoel hebt, heeft de ander dat ook? Ik kan me voorstellen dat je een goed gevoel hebt bij de ander uitleggen waarom microparels misschien niet zo’n goed idee zijn, maar dat die ander denkt dat je een ouwe zeur was in het gesprek. Dat zegt hij of zij natuurlijk niet hardop, wees gerust. Ik zou graag objectief willen vaststellen, of een gesprek goed was, liefst zó dat de gesprekspartner er ‘geen last’ van heeft. Heb jij een goed idee? Ik lees het graag!

Over iljas

Ilja Aussems is mijn naam. Ik ben specialist in "een goed gesprek met" Ik blog er elke week over, met mijn opleiding als communicatie-wetenschapper en mijn werkervaring als docent / trainer en adviseur bij de hand. Ik begeleid professionals die willen groeien in hun werk en/of privé. Ik ben jouw bruggenbouwer, train en begeleid je bij een goed gesprek met jezelf en met je doelgroep in je werk (klanten / cliënten, leerlingen, collega's, netwerk) en privé (jezelf, je relatie, je gezin).
Dit bericht is geplaatst in communicatie. Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.