Wat ‘christelijk’ met religie te maken heeft

burenMijn buren zijn praktiserend katholiek. Keurig getrouwd en alles op orde. Huis en tuin perfect, de kinderen al volwassen en keurig aan de man, helemaal zoals het hoort.

Wat mijn buren en ik hebben?

Niet veel. Behalve dat ze ‘dag’ zeggen als ze in kerkkleren de deur uitgaan als ze me teven komen en ‘hoi’ als we elkaar meer ‘informeel’ tegenkomen. En natuurlijk weten ze dat ik ziek ben, heeft mevrouw haar medeleven naar me uitgesproken. Gisteren gaf ik de bloemen in onze tuin water. We hebben een ruime tuin, maar onze huizen zitten redelijk dicht bij elkaar. Ik gaf dus wat pas geplante bloemen water in het perk bij de schutting tussen onze percelen. De gieter waarmee ik het deed, was zwaar en er stond nog een stomp van een omgehakte boom in de grond. Met secundair-progressieve MS, behoorlijk wiebelig en alleen thuis, struikelde ik en viel ik. In stilte, maar ik weet zeker dat de buren, op 5 meter van mij vandaan buiten, het gehoord en gezien hebben. Ze reageerden niet en ik krabbelde op en ging verder met water geven.kippen

Een paar weken terug was het  wat minder weer. Wij hebben kippen en die waren gevlucht. Ik zag het, maar kan dat niet alleen oplossen. De buurvrouw stond in haar achtertuin en riep me toe door de schutting: ‘Ilja, de kippen zijn los’. Ik antwoordde dat ik dat wist, maar dat ik ze in mijn eentje niet kon vangen. Ze reageerde niet meer. Uiteindelijk heeft een zoon die thuiskwam van school me geholpen om de kippen te vangen.

Wat is ‘christelijk’ gedrag?

In mijn jeugd, in de jaren 70 was het gezin waarin ik opgroeide ‘zeer’ kerkelijk praktiserend. We gingen elke week op zaterdag of zondag naar de kerk. Ik heb keurig de communie gedaan en ik zong in het jongerenkoor in de kerk. Mijn ouders hebben me katholiek opgevoed. Mijn vader was zelf weliswaar katholiek actief, maar was en is wel mild over niet-‘praktiserenden’. Als ze wat hem betrof de goede, sociale inborst hadden, dan noemde hij hen ‘christelijk’. Christelijk gedrag was voor hem  wanneer mensen iets ‘goeds’ doen voor hun  omgeving. En dan, hoe deze verhalen te verbinden? Om het nog wat ingewikkelder te maken: vanochtend heb ik gemediteerd met een geleide meditatie van Edel Maex. Hij heeft het vaak over een ‘open, milde aandacht’. Vanuit die visie heb ik ook naar mijn buren en naar ‘christelijk’ gedrag proberen te kijken. Mijn oordeel (want dat is er, eerlijk is eerlijk) is mild en open: het is er vooral met een toegeeflijke glimlach. Laat dat dan maar mild en open zijn. En dan verder:

Zijn mijn buren ‘christelijk’ in de opvatting van mijn vader?

Ik denk het niet. Waarschijnlijk is het een verkeerde aanname van me om het woord ‘christelijk’ te verbinden met religieus, in dit geval met katholicisme.
Wat mij betreft: laat dat praktiserend katholicisme maar zitten, ik wil liever ‘christelijk’ zijn. Zoals mijn vader bedoelt.

katholiek

Over iljas

Ilja Aussems is mijn naam. Ik ben specialist in "een goed gesprek met" Ik blog er elke week over, met mijn opleiding als communicatie-wetenschapper en mijn werkervaring als docent / trainer en adviseur bij de hand. Ik begeleid professionals die willen groeien in hun werk en/of privé. Ik ben jouw bruggenbouwer, train en begeleid je bij een goed gesprek met jezelf en met je doelgroep in je werk (klanten / cliënten, leerlingen, collega's, netwerk) en privé (jezelf, je relatie, je gezin).
Dit bericht is geplaatst in communicatie, mindfulness, MS met de tags , , , . Bookmark de permalink.

4 reacties op Wat ‘christelijk’ met religie te maken heeft

  1. Han Titulaer schreef:

    Mooi Ilja. Ben het met je vader eens.

  2. Brabantse Jan schreef:

    Gevleugeld woord: een goede gelovige heeft geen kerk nodig. Ofwel: het dondert niet of je vaak naar mis of dienst gaat, geloofsbelijdenis of communie hebt gedaan, kruisje(s) slaat of knielt. Het zijn je daden die je maken tot wat je werkelijk bent. Liever een goede buur dan een verre vriend – in jouw geval wens ik je beide toe.

    • Ilja schreef:

      Hallo Jan, eerdwer gelezen, maar late reactie. Als ik terugkijk, was de kerkgang een mooie manier van invulling als meditatie die ik nu doe. En voor de rest, dank voor het hart onder de riem 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.